"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μου αρέσει να ακούω τους ανθρώπους να μιλάνε για το νόημα των Χριστουγέννων, για την αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους, για την ειρήνη, για την αδελφότητα των ανθρώπων, για την ελπίδα και για την σωτηρία. Όμορφα λόγια που αυτές τις μέρες γίνονται ζωή την ώρα που βοηθάμε τους φτωχούς, τους ηλικιωμένους, τους άστεγους και τους ανήμπορους. Κι ενώ θυμόμαστε όλους αυτούς που έχουν ανάγκη ξαναβρίσκουμε τον ξεχασμένο άνθρωπο μέσα μας, τον άνθρωπο που τις άλλες εποχές ζει μάλλον την αδικία και την εκμετάλλευση την βία και την κακία.

Μου αρέσει να τριγυρνάω στα μαγαζιά και να βλέπω τις στολισμένες βιτρίνες τα πολύχρωμα φώτα και να ακούω την ωραία μουσική.

Αλήθεια, μπορεί η αγάπη να γίνει μόδα και να πουλιέται στα μαγαζιά; Μπορεί η σωτηρία της ψυχής να γίνει μια φευγαλέα εμπειρία που σβήνει μαζί με τα χριστουγεννιάτικα φώτα; Μπορεί να γίνει, και γίνεται. Αλλά η προς στιγμή απαισιοδοξία μου γίνεται ελπίδα πάλι όταν σκέφτομαι ότι ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, δεν ήρθε στην γη για να ορίσει απλώς μια γιορτή και να μιλήσει για μια αγάπη που δεν μπορεί να ξεφύγει από τα πλαίσια της. Σίγουρα η αλλαγή για την οποία μίλησε μπορεί να γίνει πραγματικότητα σπάζοντας τους φραγμούς της κακίας και της αδικίας του κόσμου.

Δεν ξέρω αν εσύ αισθάνεσαι τόσο όσο εγώ την ανάγκη για νόημα στην ζωή και για αγάπη; Πιστεύω πως ναι. Τότε θα πρέπει να περπατήσουμε μαζί του στον δρόμο που μας δείχνει ο Ιησούς, έναν δρόμο που ξεκινάει από την φάτνη και που ίσως αχνά μπορεί να φανεί στην καταναλωτική ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων, που όμως τελικά μπορεί να ξεφεύγει από όλα αυτά και να γίνει ζωή. Μια ζωή που θα την χαρακτηρίζει η διάθεση να αλλάξουμε, να συγχωρεθούμε γι όλα που μέσα στην κακία μας έχουμε κάνει, και να ζήσουμε την αγάπη που θα δώσει νόημα και ευτυχία στην ζωή μας. Μπορούμε αυτά τα Χριστούγεννα να συναντήσουμε τον Θεό αλλά θα πρέπει με αγνή καρδιά, σαν να ναι η πρώτη φορά, να ακούσουμε τα λόγια των αγγέλων,

Δόξα εν υψίστοις Θεώ

και επί γης ειρήνη

εν ανθρώποις ευδοκία

eleimon έγραψε:Μου αρέσει να ακούω τους ανθρώπους να μιλάνε για το νόημα των Χριστουγέννων, για την αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους, για την ειρήνη, για την αδελφότητα των ανθρώπων, για την ελπίδα και για την σωτηρία. Όμορφα λόγια που αυτές τις μέρες γίνονται ζωή την ώρα που βοηθάμε τους φτωχούς, τους ηλικιωμένους, τους άστεγους και τους ανήμπορους. Κι ενώ θυμόμαστε όλους αυτούς που έχουν ανάγκη ξαναβρίσκουμε τον ξεχασμένο άνθρωπο μέσα μας, τον άνθρωπο που τις άλλες εποχές ζει μάλλον την αδικία και την εκμετάλλευση την βία και την κακία.

Γιατί μόνο αυτές τις μέρες; Γιατί με το πού σβήνουν τα φωτάκια ξεχνάμε όλους αυτούς που έχουν την ανάγκη μας;
Ας κάνουμε μια καινούρια αρχή φέτος! Ας μην ξεστολίσουμε την καρδιά μας μετά τα Θεοφάνεια! Ας μη σβήσουμε τα φωτάκια στην ψυχή μας μετά τις γιορτές! Όλες οι μέρες είναι του Θεού και όλες είναι Άγιες. Κι όσοι έχουν ανάγκη, δεν την έχουν μόνο στις γιορτές, την έχουν κάθε μέρα! Ας μην περάσει αυτό στη λήθη μέχρι τις επόμενες γιορτές (θα ζούμε άραγε;)
Ας κάνουμε φέτος μια καινούρια αρχή!