Πώς θέλει την Εκκλησία Του ο Χριστός;

[Christos]

Η κάτωθι επισημάνση του Αρχιεπισκόπου αναδεικνύει το καίριο ερώτημα: Πώς θέλει την Εκκλησία Του ο Χριστός;
Τί εκτιμάτε ότι Του αρέσει και τί ότι Τον δυσαρεστεί στην σημερινή Εκκλησία;

Μήνυμα Ιερώνυμου
Η Εκκλησία υπάρχει όπως τη θέλει ο Χριστός, υπενθυμίζει ο Αρχιεπίσκοπος

Αθήνα

Η Εκκλησία υπάρχει όπως τη θέλει ο Χριστός και όχι όπως την θέλει ο κόσμος, διεμήνυσε την Κυριακή ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, μετά το πολυαρχιερατικό συλλείτουργο που τελέστηκε στον καθεδρικό ναό της Υπαπαντής του Κυρίου στην Καλαμάτα, παρουσία παρουσία πολιτικών και στρατιωτικών αρχών του νομού.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο καθένας εξαρτάται από τον άλλο και δεν αυτοεξαρτάται, είπε ο κκ Ιερώνυμος και, στέλνοντας σαφές μήνυμα, ανέφερε ότι η εκκλησία οφείλει να ασχολείται για το ίδιο το είναι του ανθρώπου γιατί δυστυχώς, όπως τόνισε, δίνουμε την εντύπωση ότι η Εκκλησία υπάρχει για να κάνει καλούς ανθρώπους.

Η Εκκλησία, πρόσθεσε, διαρκώς καλείται να αποδεικνύει ότι υπάρχει όπως τη θέλει ο Χριστός κι όχι όπως την θέλει ο κόσμος. Ανέφερε μάλιστα το παράδειγμα του Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου, ο οποίος αγίασε -όπως είπε- την ώρα που αμάρτανε υποθάλπτοντας τον εγκληματία.

Στην ομιλία του ο μακαριότατος αναφέρθηκε και στις πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού, σημειώνοντας ότι αν δεν αφυπνιστούμε θα υπάρξει παγκόσμια οικολογική καταστροφή. Τέλος, τόνισε ότι η ουσιαστικότερη αμαρτία μας είναι η φιλαυτία, η λατρεία του εαυτού μας και ο εκκεντρισμός μας.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEn ... gDtrID=244

[filotas]

Η επισήμανση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου είναι καίρια, επειδή τα τελευταία χρόνια δόθηκε η εντύπωση στους εκτός ή στο περιθώριο της Εκκλησίας, ότι ο κυριότερος ρόλος της Εκκλησίας είναι να κάνει καλούς ανθρώπους και να προσφέρι κοινωνικό έργο. Η Εκκλησία κάνει και καλούς ανθρώπους και παράγει κοινωνικό έργο, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός της.

Επίσης έχει δοθεί η εντύπωση ότι για να είναι κάποιος μέλος της Εκκλησίας πρέπει να είναι "καλός άνθρωπος" με τη σημερινή έννοια του όρου. Όμως ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι ήρθε να καλέσει αμαρτωλούς σε μετάνοια κι όχι δικαίους. Αυτό δε σημαίνει ότι απορρίπτει του δίκαιους, αλλά αυτούς που αυτοδικαιώνονται (βλέπε ο καλός αδελφός του Άσωτου υιού). Επίσης αυτό σημαίνει ότι για να είναι κάποιος μέλος της Εκκλησίας αρκεί να βιώνει τη μετάνοια, που προέρχεται από την αληθινή αγάπη για το Χριστό.

Την Εκκλησία ο Κύριος έχει πει πως τη θέλει:

"14 Υμείς εστε το φώς τού κόσμου. ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη· 15 ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ' επί την λυχνίαν, και λάμπει πάσι τοίς εν τή οικία. 16 ούτως λαμψάτω το φώς υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον πατέρα υμών τον εν τοίς ουρανοίς." (Ματθ. κεφ. 5, 14-16)

"43 Ηκούσατε ότι ερρέθη, Αγαπήσεις τον πλησίον σου και μισήσεις τον εχθρόν σου. 44 εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοίς μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς, 45 όπως γένησθε υιοί τού πατρός υμών τού εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους. 46 εάν γάρ αγαπήσητε τους αγαπώντας υμάς, τίνα μισθόν έχετε; ουχί και οι τελώναι το αυτό ποιούσι; 47 και εάν ασπάσησθε τους φίλους υμών μόνον, τι περισσόν ποιείτε; ουχί και οι τελώναι ούτω ποιούσιν; 48 Έσεσθε ούν υμείς τέλειοι, ως ο πατήρ υμών ο εν τοίς ουρανοίς τέλειός εστιν." (Ματθ. κεφ. 5, 14-16)

"34 εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους. 35 εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις." (Ιωαν. κεφ. 13, 34-35)

Και άλλα πολλά χωρία, αλλά αυτά μου ήρθαν στο νου αυτή τη στιγμή.

Με λίγα λόγια τα μέλη της Εκκλησίας του Χριστού αγαπούν τον Κύριο πάνω από κάθε τι στη ζωή τους, και την αγάπη τους την εκφράζουν αγαπώντας τους συνανθρώπους τους. Γνωρίζουν την αδυναμία τους να σωθούν από μόνοι τους, αλλά ελπίζουν στο Έλεος του Θεού για ν΄αναπληρώσει τα ελλείποντα.

[Ionas]

Είπε ο Αρχιεπίσκοπος: "Ο Χριστός αγαπά περισσότερο τους αμαρτωλούς και τις πόρνες γιατί σ' αυτούς βρίσκει μετάνοια και όχι τους δίκαιους...". Χωρίς να κάνουμε το συνήγορο "των Δικαίων", δημιουργεί αναμφισβήτητα παρεξηγήσεις αυτή η πρόταση όπως είναι διατυπωμένη.
Είπε ο Χριστός : "Δεν ήλθα δικαίους να καλέσω σε μετάνοια αλλά αμαρτωλούς..." και "χαρά γίνεται στον Ουρανό για έναν αμαρτωλό μετανοούντα...".
Ασφαλώς και δεν θα λεγόταν (ούτε θα ήταν) κάποιος Χριστιανός αν δεν χαιρόταν από τη μετάνοια αμαρτωλού. Όμως ο παραπάνω λόγος φαίνεται σαν να λέει ότι κάθε αμαρτωλός έχει μεγαλύτερη εύνοια από το Χριστό.
Το συμπέρασμα είναι: Ας πέσουμε όλοι με τα μούτρα να ευχαριστηθούμε την αμαρτία και κάποια στιγμή μετανοούμε και είμαστε ευπρόσδεκτοι περισσότερο από αυτούς που πάλευαν όλα αυτά τα χρόνια.
Οι παραβολές του Ασώτου και του Τελώνη και Φαρισαίου είναι δυό παρεξηγημένες παραβολές. Θέλει ο Χριστός να στηλιτεύσει την υποκρισία και την αυτοδικαίωση όχι βέβαια να καταδικάσει τον ενάρετο βίο...(αλοίμονο!!!)

[aposal]

Συμφωνώ με τον Νίκο (ώς συνήθως).
Η μόνη μου απορία είναι το γιατί θεωρείται ότι ο σκοπός την Εκκλησίας δεν είναι να δημιουργεί καλούς - κατά Χριστόν - ανθρώπους.
Η Εκκλησία, νομίζω, ότι είναι η γέφυρα που μας οδηγεί στον Χριστό, επομένως είναι και αυτός ένας από τους στόχους της!

[filotas]

Φίλε Ιωνά, ο Κύριος δεν απορρίπτει τους δικαίους, αλλά αυτούς που δικαιώνουν τον εαυτό τους, όπως ο Φαρισαίος της παραβολής Τελώνου και Φαρισαίου και ο "καλός" αδελφός της παραβολής του Ασώτου.

Αμαρτωλοί είμαστε όλοι και δίκαιος κατ΄ακρίβειας μόνο ο Θεός. Οι βαριά αμαρτωλοί έχουν πολλές φορές μεγαλύτερη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς τους από τους λιγότερο αμαρτωλούς, όμως όπως έχουμε ξαναπεί η επιστροφή από συνθήκες βαριάς αμαρτωλότητας είναι πολύ δυσκολότερη και πολλές φορές δεν ολοκληρώνεται.

Φίλε aposal, η σωστή συμπεριφορά προς τον συνάνθρωπο κι ολόκληρη την κτίση είναι αποτέλεσμα της πνευματικής εργασίας του Χριστιανού. Επομένως η Εκκλησία που έχει στόχο να βοηθήσει την πνευματική εργασία, έχει σαν αποτέλεσμα και τη βελτίωση της συμπεριφοράς των Χριστιανών. Αποτέλεσμα όμως όχι στόχο.

[gol]

Είπε ο Αρχιεπίσκοπος: "Ο Χριστός αγαπά περισσότερο τους αμαρτωλούς και τις πόρνες γιατί σ' αυτούς βρίσκει μετάνοια και όχι τους δίκαιους...". Χωρίς να κάνουμε το συνήγορο "των Δικαίων", δημιουργεί αναμφισβήτητα παρεξηγήσεις αυτή η πρόταση όπως είναι διατυπωμένη.
Είπε ο Χριστός : "Δεν ήλθα δικαίους να καλέσω σε μετάνοια αλλά αμαρτωλούς..." και "χαρά γίνεται στον Ουρανό για έναν αμαρτωλό μετανοούντα...".
Ασφαλώς και δεν θα λεγόταν (ούτε θα ήταν) κάποιος Χριστιανός αν δεν χαιρόταν από τη μετάνοια αμαρτωλού. Όμως ο παραπάνω λόγος φαίνεται σαν να λέει ότι κάθε αμαρτωλός έχει μεγαλύτερη εύνοια από το Χριστό.
Το συμπέρασμα είναι: Ας πέσουμε όλοι με τα μούτρα να ευχαριστηθούμε την αμαρτία και κάποια στιγμή μετανοούμε και είμαστε ευπρόσδεκτοι περισσότερο από αυτούς που πάλευαν όλα αυτά τα χρόνια.
Οι παραβολές του Ασώτου και του Τελώνη και Φαρισαίου είναι δυό παρεξηγημένες παραβολές. Θέλει ο Χριστός να στηλιτεύσει την υποκρισία και την αυτοδικαίωση όχι βέβαια να καταδικάσει τον ενάρετο βίο...(αλοίμονο!!!)

ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΑΡΕΞΗΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Η ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΔΕΝ ΠΑΡΕΞΗΓΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΤΑ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΒΟΛΕΥΕΙ!! ΑΝ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ! ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ..ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΕΙ!!

[fotios]

Χαίρετε αδερφοί!
Έτσι για να προσθέσω κάτι στις σκέψεις σας...
Ο Θεός είναι σύμφωνα με την Αγία Γραφή και τους ύμνους της Εκκλησίας "Ο εν παντί καιρώ..... ο τους δικαίους αγαπών και τους αμαρτωλούς ελεών, ο πάντας καλών προς σωτηρίαν διά της επαγγελίας των μελλόντων αγαθών..."
Βλέπετε, τι λένε οι Άγιοι Πατέρες και υμνογράφοι..ο τους δικαίους αγαπών και τους αμαρτωλούς ελεών...
Το ήθος των Χριστιανών είναι εξίσου σημαντικό θέμα με το δόγμα.
Ο Μέγας Βασίλειος έκανε ομιλίες ακόμη και για τη μέθη, το ίδιο και Χρυσόστομος Ιωάννης αλλά και όλοι οι Πατέρες. Η αρετή θεωρείται πολύ σημαντικό, πρωταρχικό στοιχείο της εν Χριστώ Ζωής.
Βέβαια σαν σκοπός της εν Χριστώ ζωής θεωρείται η Σωτηρία, απόκτηση του Αγίου Πνεύματος, που όμως επιτυγχάνεται με 3 βήματα: 1) κάθαρση από τα πάθη(εδώ είμαστε όλοι), 2) φωτισμός(λίγοι), 3)θέωση(ελάχιστοι).
Δεν μπορείς σε ένα ακάθαρτο δοχείο να βάλεις πολύτιμο μύρο, έτσι και το Άγιο Πνεύμα έρχεται στους "καθαρούς τη καρδία", εννοείται πρώτα "καθαρούς στο σώμα". Διότι αν ένας Μέγας Βασίλειος έλεγε, ταπεινώνοντας τον εαυτό του "και γυναίκα δεν γνωρίζω και παρθένος δεν είμαι", και αν
το χαρακτηριστικό της Μητέρας του Θεού ήταν η Παρθενία ψυχής και σώματος...Τι να πούμε τώρα? Τα ατοπήματα των Ιεραρχών μας, τα βλέπουμε ..και προσευχόμαστε στον Κύριο! Δεν γίνεται και να εθελοτυφλούμε!
Βέβαια η πλειοψηφία των Ιεραρχών εκφράζεται συνοδικά και με Ορθόδοξο τρόπο. Έχει ο Θεός!
Προσεύχεστε υπέρ αλλήλων!

[filotas]

Θα σας δώσω ένα παάδειγμα για να φανεί η διαφορά μεταξύ στόχου και παράπλευρου αποτελέσματος. Ο στόχος μιας εργολαβικής εταιρίας είναι να χτίσει ένα καινούργιο κτίριο, το οποίο όμως δεν είναι δίπλα στον κεντρικό δρόμο. Για να το χτίσει, λοιπόν, αναγκάζεται να φτιάξει δρόμο που να συνδέει τον κεντρικό δρόμο με το κτίριο. Είτε χτιστεί τελικά είτε όχι το κτίριο ο δρόμος έγινε, δεν μπορούμε όμως να θεωρήσουμε ότι ο στόχος επιτεύχθηκε αν δεν ολοκληρωθεί η κατασκευή του κτιρίου.

Έτσι είναι και με την Εκκλησία. Ο στόχος της είναι να βοηθήσει τα μέλη της να επιστρέψουν στην αγκαλιά του Θεού. Για να το κάνει αυτό τους μαθαίνει να προσεύχονται, να φέρονται σωστά στους συνανθρώπους τους, να διαβάζουν πνευματικά βιβλία, να συμμετέχουν σωστά στα Μυστήρια. Έτσι σαν αποτέλεσμα οι Χριστιανοί μαθαίνουν να είναι καλοί άνθρωποι, αλλά αυτό δεν αρκεί για να σωθούν. Πρέπει να μην ξεφεύγουν ούτε για μια στιγμή από το στόχο. Ότι, δηλαδή όλα αυτά τα κάνουν για την Αγάπη και με τη βοήθεια του Θεού. Τότε μόνο όσα κάνουν θα δικαιωθούν.

[aposal]

Έτσι είναι και με την Εκκλησία. Ο στόχος της είναι να βοηθήσει τα μέλη της να επιστρέψουν στην αγκαλιά του Θεού. Για να το κάνει αυτό τους μαθαίνει να προσεύχονται, να φέρονται σωστά στους συνανθρώπους τους, να διαβάζουν πνευματικά βιβλία, να συμμετέχουν σωστά στα Μυστήρια. Έτσι σαν αποτέλεσμα οι Χριστιανοί μαθαίνουν να είναι καλοί άνθρωποι, αλλά αυτό δεν αρκεί για να σωθούν. Πρέπει να μην ξεφεύγουν ούτε για μια στιγμή από το στόχο. Ότι, δηλαδή όλα αυτά τα κάνουν για την Αγάπη και με τη βοήθεια του Θεού. Τότε μόνο όσα κάνουν θα δικαιωθούν.

Δεν διαφωνώ.
Απλά το βλέπω σαν δύο αλληλένδετα κομμάτια : Ο Χριστιανός γίνεται τόσο καλύτερος (ως Χριστιανός), όσο περισσότερο προσεγγίζει τον Κύριο!Επομένως αν πούμε ότι ο στόχος δεν είναι να μοιάσουμε τον Χριστό, να αγιάσουμε δηλαδή, αλλά να γίνουμε καλοί Χριστιανοί (αρεστοί στον Θεό), νομίζω ότι είναι το ίδιο, με την έννοια ότι δεν μπορεί να γίνει το δεύτερο αν δεν γίνει το πρώτο!
Δεν θα επιμείνω όμως, ασπάζομαι την ερμηνεία σου.

[Ionas]

Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου Λόγος΄.Β΄. (28)
Περί του φεύγειν τούς λοιμούς καί φθοροποιούς των ανθρώπων καί τούς λόγους αυτών αποπέμπεσθαι καί πρός τήν εργασίαν της αρετής αναστήναι

Αδελφοί και πατέρες, καθένας που θέλει να βρει το Θεό να απαρνηθεί τον εαυτό του και να μην λυπηθεί τη ζωή του, αλλά να γίνει εχθρός με αυτούς που περιπατούν με σαρκικό φρόνημα. Να μην επιστρέψει στους δήθεν παρακλητικούς τους λόγους, ούτε να καθήσει μαζί των, ούτε να ομιλεί ομιλίες κακές, διότι φαρμακώνεται η ψυχή και αναγκάζεται να διατρίβει σε πονηρούς λογισμούς και ενθυμήσεις. Άνθρωπε, άκουσέ με και μείνε μακριά τους, φοβήσου το δόλωμα που σε παγιδεύει σαν το αγκίστρι. Μην κατεβάσεις την ψυχήν σου στον Άδη. Κράτα σταθερό το λογισμό σου και μην επιτρέπεις να ακούει ματαιολογίες. Μη ραθυμήσεις και έλθει οκνηρία και βαρυνθούν τα μάτια σου με ύπνο ούτε να γλυκάνεις το λαρύγγι σου με φαγητό μέχρι να δεις αυτό για το οποίο εκλήθης και αυτό στο οποίο επείγεσαι να φθάσεις και είναι ο σκοπός της κλήσης σου.Μην πείθεσαι στο λογισμό που σου λέει: « τι σου χρειάζεται περισσότερος κόπος και ταλαιπωρία; Αφού και δυό και τρεις φορές και πολύ χρόνο προσπάθησες και δεν έκανες τίποτα». Μην πέσεις αδελφέ μου σε αυτή την παγίδα και προδώσεις τη Σωτηρία σου, αλλά με περισσότερη θέρμη και δύναμη να εργάζεσαι τις αρετές, και μην απιστείς στα λόγια των Θεοφόρων Πατέρων. Θέλεις λοιπόν να πεθάνεις πρώτα και να μην έχεις λύσει το ζωοφόρο τούτο ζήτημα; Εάν χωρίς κανένα δισταγμό έκανες αυτό εξʼ αρχής δεν θα σε παρέβλεπε ο Υπεράγαθος Θεός αλλά θα σου είχε δώσει την απόλαυση του ποθούμενου.

[/b]