elenas έγραψε:Yavi
Αν οι αγωνιστές του 1821 ήταν τόσο "ρεαλιστές" όσο εσύ η πικρή αληθεια είναι πως εσύ τώρα θα ήσουν Τούρκος υπήκοος!
Για να ξέρουμε και τί λέμε:
Σε ποιές περιοχές της Ελλάδας ξεκίνησε η Επανάσταση;
Στις περιοχές όπου ο Ελληνισμός (στον οποίο συγκαταλέγω και τους σκόπιμα ξεχασμένους Αρβανίτες
) είχε στέρεη και δυνατή εθνολογική βάση: Μοριά, Ρούμελη, νησιά, και επίσης Πήλιο, Χαλκιδική, Νάουσα, Όλυμπο.
Επίσης, στην Κρήτη, παρά την ισχυρή παρουσία των Τουρκοκρητικών, αλλά και στην Κύπρο (όπου ίσως πήγε να γίνει κάτι, αλλά κατεπνίγη το κίνημα εν τη γενέσει του).
Η Ελλάδα του 1881, όταν έγινε η προσάρτηση της Θεσσαλίας και της Άρτας με το Συνέδριο του Βερολίνου, και των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-13, αλλλά και της Μικρασιατικής Εκστρατείας του 1919-22,
ήταν μία Ελλάδα ισχυρή δημογραφικά. Δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς στατιστικές: Πόσα αδέρφια είχαν οι παπούδες και προπαπούδες μας, ειδικά όσων, όπως εγώ, αυτοί ήταν γεννημένοι στην επαρχία; Σίγουρα πολύ περισσότερα από εμάς.
Στην Κρήτη ανετράπη η πληθυσμική ισορροπία μεταξύ Ελλήνων και (ελληνόφωνων) Τουρκοκρητικών τον 19ο αιώνα
υπέρ των Ελλήνων αποκλειστικά για λόγους δημογραφικούς. Οι κρητικές εξεγέρσεις του 19ου αιώνα, σε μεγάλο βαθμό, βασίστηκαν στην μεγάλη δημογραφική υπεροχή των χριστιανών Ελλήνων έναντι των μουσουλμάνων (ελληνικής καταγωγής) Τούρκων.
Ο δημογραφικός μαρασμός της Ελλάδας είναι μείζον θέμα και δεν το θίγει κανείς σοβαρά. Και μετά λέμε να πάρουμε την Πόλη και π...ριές (συγγνώμη για την έκφραση, αλλά έτσι είναι). Θα το πω και ας φαίνομαι προκλητικός: Με τα δημογραφικά χάλια που έχουμε, πάλι καλά που ήρθαν τα Αλβανάκια και έχουν τα σχολεία κόσμο και διορίζονται και πιο πολλοί δάσκαλοι και είναι και λαός συγγενικός με εμάς, με τον οποίο έχουμε
συμβιώσει και αναμιχθεί (ε ναι!) για αιώνες. Και δεν είναι όπως στη Γαλλία, με τους μουσουλμάνους της Βόρειας Αφρικής, ή όπως στην Αγγλία με τους μουσουλμάνους Πακιστανούς και τους Ινδουϊστές.
Όσο για το αν ήταν όλοι όπως εγώ θα ήμασταν ακόμα στους Τούρκους, απλά να σου πω ότι έχουμε έναν εθνομάρτυρα του 1821 στην οικογένειά μου, και μάλιστα μητροπολίτη. Επίσης, να σου πω ότι ο προπάπους μου, ιερέας όντας σε νησί των Κυκλάδων, φυλακίστηκε και βασανίστηκε από τους Ιταλούς στα Λαζαρέτα στη Σύρο, ενώ οι "αδελφοί Καθολικοί" της Σύρου και Τήνου (που είναι τα κολλητάρια του ουνιτίζοντα μητροπολίτη Σύρου Δωροθέου) ήταν οι πρώτοι και μεγαλύτεροι δοσίλογοι και συνεργάτες των ομοθρήσκων τους και (επίσης) ομόαιμών τους Ιταλών. Και είμαι περήφανος και για τους δυο. Αυτά για όσους τυχόν αμφισβητούν τον πατριωτισμό μου
