Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Οι 5 λεξούλες της ευχής.."
Αδερφοί μου τίποτα δεν μπορεί να αντισταθεί στην αγνή προσευχή που γίνεται με θέρμη και ταπείνωση…
“O Θεός είπε στον Δαυίδ να πάει να πάρει πέντε πέτρες από το ποτάμι, να τις βάλει στον κόρφο του και να βγεί να παλέψει με τον Γολιάθ… Έτσι και έκανε!
Βγήκε ο μικρούλης μπροστά στον γίγαντα Γολιάθ και με την μία τον έριξε κάτω…
Ξέρεις αδερφέ μου ποιές είναι οι 5 πετρούλες του Δαυίδ;
Είναι οι 5 λεξούλες της ευχής…
” Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με”
.
«Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης»

[toula]

Στην πνευματική ζωή συμβαίνει κάτι το παράδοξο:
Όταν ο άνθρωπος υπομένη για την αγάπη του Χριστού, ακόμη και μαρτύριο, πλημμυρίζει η καρδιά του από θεία ηδονή.
Το ίδιο, και όταν συμμετέχη στο Πάθος του Κυρίου.
Η σταύρωση προηγείται πάντοτε της αναστάσεως και φέρνει νίκη.
Ο Χριστός αφού ανέβηκε πρώτα στον Γολγοθά με τον Σταυρό και αφού σταυρώθηκε, μετά τον Σταυρό ανέβηκε στον Πατέρα»
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

[toula]

" Λόγος περί φιλονικίας, αντιλογίας και.. ανεξικακίας"
Δυὸ γέροντες ζοῦσαν μαζὶ πολλὰ χρόνια, καὶ ποτὲ δὲν μάλωσαν.
Εἶπε λοιπὸν κάποτε ὁ ἕνας στὸν ἄλλον:
- Ἂς μαλώσουμε κι ἐμεῖς μία φορά, ὅπως οἱ ἄνθρωποι.
- Μὰ δὲν ξέρω πῶς γίνεται τὸ μάλωμα, ἀπάντησε ὁ ἄλλος!
- Νά, εἶπε ὁ πρῶτος, θὰ βάλω μία μικρὴ πλίθα στὴ μέση, καὶ θὰ λέω πὼς εἶναι δική μου.
Ἐσὺ πάλι θὰ λὲς ὅτι δὲν εἶναι δική μου, ἀλλὰ δική σου. Καὶ ἔτσι θὰ γίνει ἡ ἀρχή...
Ἔβαλε λοιπὸν στὴ μέση τὴν πλίθα καὶ εἶπε στὸν ἄλλον:
- Αὐτὴ εἶναι δική μου.
- Ὄχι, εἶπε αὐτός, δική μου εἶναι.
- Ἔ, ἂν εἶναι δική σου, πάρε την καὶ πήγαινε, ἀποκρίθηκε ὁ πρῶτος.
Καὶ ἔφυγαν, χωρὶς νὰ μπορέσουν νὰ μαλώσουν τελικά...
Εκ του Γεροντικού

[toula]

Ο Θεός, περιμένει την κατάλληλη στιγμή, για να έρθει να σου φωτίσει την διάνοια.
Να σου χαρίσει όλο τον παράδεισο!
Αυτό που νοσταλγούσες ένα, δύο, τρία, πέντε, είκοσι, πενήντα χρόνια, θα το πάρεις σε μια στιγμή!
Η μετάνοια, δεν πάει ποτέ χαμένη...
και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς!
Το να γνωρίζουμε την πονηρία των ανθρώπων...δηλαδή το κακό που κάνουν οι άλλοι, μικρό ή μεγάλο, μας αλλοιώνει την λογική.
Μας εξασθενίζει τις δυνάμεις μας...
Διότι, δεν συμμαρτυρεί με τον Θεό.
Τελικά, έχουμε αδιαλείπτως έναν πειρασμό μπροστά μας...
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.

[toula]

Μήν αποφεύγεις τίς δυσκολίες.
Νά ξέρεις ότι πίσω από αυτές κρύβεται ή αγάπη Τού Θεού.
Μπορεί νά μήν τό καταλαβαίνεις τώρα, αλλά αργότερα θά δείς πόσο ωφέλιμες ήταν γιά τήν ψυχή σου.
Νά τά αφήνεις όλα Στόν Θεό.
Μήν τά αναλύεις υπερβολικά, μήν αγχώνεσαι.
Ό Χριστός δέν θέλει νά στεναχωριέσαι.
Θέλει νά Τόν εμπιστεύεσαι!
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.

[toula]

«Ο άλλος κάποτε φτάνει σε δύσκολες καταστάσεις και ζητάει ένα καλό λόγο.
Μην το αρνιέστε.
Όπως δίνουμε σ’ ένα φτωχό ελεημοσύνη.
Έτσι και ο καλός ο λόγος.
Ελεημοσύνη είναι...
Κι έχει περισσότερο μισθό από το Θεό.
Εμένα κάποτε ένας μοναχός μου είχε πει ένα καλό λόγο για μια αρρώστια που είχα και με βοήθησε, με ανακούφισε.
Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

[toula]

«Μην αγχώνεσαι για το αύριο, μην τσακώνεσαι με τις σκέψεις σου, μην ψάχνεις λύσεις με το μυαλό σου μόνο.
Ρίξε το βάρος σου στον Χριστό και πες του με απλότητα:
«Εσύ ξέρεις, εσύ μπορείς, εσύ φρόντισε».
Και από εκείνη τη στιγμή, νιώθεις πως όλα γίνονται ελαφρά. Δεν είναι δικά σου πια. Είναι του Θεού».
Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Ο Άγιος Αρτέμιος έζησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. και υπήρξε διακεκριμένος αξιωματούχος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Χάρη στη σύνεση, την ανδρεία και την αφοσίωσή του, ο Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος τον τίμησε με το ύπατο αξίωμα του Δούκα (Διοικητή) της Αλεξάνδρειας και του απένειμε τον τίτλο του Πατρικίου..
​Παρά τη μεγάλη του εξουσία και τα αξιώματα, ο Αρτέμιος παρέμεινε θερμός και αφοσιωμένος Χριστιανός. Όταν στο θρόνο ανέβηκε ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο οποίος προσπάθησε να επαναφέρει την ειδωλολατρία και ξεκίνησε σκληρούς διωγμούς κατά των Χριστιανών, ο Αρτέμιος δεν δίστασε να ορθώσει το ανάστημά του..
​​Βρισκόμενος στην Αντιόχεια, ο Αρτέμιος παρουσιάστηκε ενώπιον του Ιουλιανού και ήλεγξε δημόσια τον αυτοκράτορα για την ασεβή του συμπεριφορά και τα βασανιστήρια που επιβαλλόταν στους Χριστιανούς.. ​Η παρρησία του αυτή εξόργισε τον Ιουλιανό, ο οποίος διέταξε τη σύλληψη και τον εγκλεισμό του στη φυλακή.. Ο Άγιος υπέστη φρικτά και πολυήμερα βασανιστήρια, όμως παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του.. Τελικά, υπέστη τον δια αποκεφαλισμού θάνατο, λαμβάνοντας τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου.+:+:+: Αμήν+.Βοήθεια μας..

[toula]

Ο εὐγνώμων ληστής με την γενναία ομολογία του, ἀπάντησε τόσο στήν αὒθάδεια τοῦ συσταυρωμένου του ληστοῦ (βλ. Λουκ. κγ΄40-43), ἀλλά καί σέ ὅλους ὅσους λένε τά ἴδια σέ κάθε ἐποχή, γνωρίζοντας μόνο νά ἀπαιτοῦν ἀπό τόν Θεό, αμνηστεύοντας τούς εαυτούς τους για τα λάθη, τις αμαρτίες και τις παραλήψεις τους.
Καί μέ τήν ἀπάντησή του, ὅπως σημειώνει ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος, ἔκανε τήν μεγαλύτερη ληστεία, καθώς τήν τελευταῖα στιγμή τῆς ζωῆς Του ἔκλεψε τόν Παράδεισο.
Καί τοῦτο διότι ὁ εὐγνώμων Ληστής δέν ἀπάντησε ἁπλῶς στόν κακοπροαίρετο ληστή καί στόν κόσμο μας, ἀλλά:
α) ἐξομολογήθηκε πάνω στόν Σταυρό: «καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν»·
β) ἀναγνώρισε τήν ἀναμαρτησία τοῦ Κυρίου: «οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε.» καί
γ) ζήτησε τήν συγχώρηση καί τήν Βασιλεία τοῦ Κυρίου «καὶ ἔλεγε τῷ Ἰησοῦ· μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.», γιά νά λάβει τήν θεϊκή διαβεβαίωση ἀπό τόν Χριστό: «ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾿ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ».

Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Αιγάλεω

[toula]

Παύλος Μελάς, Ο Ήρωας · Bill K. Lemon
·
"Τον Σταυρό μου να τον δώσεις στην γυναίκα μου, και το όπλο μου στον γιό μου, και να τους πεις ότι το καθήκον μου το έκανα...''
(Παύλος Μελάς, 13 Οκτωβρίου 1904)
ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!!
« Ο Μελάς… με τη σπίθα που άναψε στον καθένα, πολλοί που ήταν τυφλοί ως τότε, είδαν».
~Ίων Δραγούμης~
Σαν σήμερα, πριν 122 χρόνια,στις 13 Οκτωβρίου 1904, ο Παύλος Μελάς, το σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, έπεφτε νεκρός από τουρκικό βόλι στη Στάτιστα Καστοριάς, το σημερινό Μελά.
Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε το 1870 στη Μασσαλία, από γονείς ηπειρωτικής καταγωγής. Υπηρέτησε ως Αξιωματικός του Πυροβολικού και ήταν γαμπρός του Ίωνος Δραγούμη. Μετά τη συμμετοχή του στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, μπήκε για πρώτη φορά στη Μακεδονία τον Φεβρουάριο του 1904, μαζί με τους Κοντούλη, Παππούλα και Κολοκοτρώνη. Τον Ιούλιο επέστρεψε ως δήθεν ζωέμπορος, με το όνομα Πέτρος Δέδες. Την τρίτη και τελευταία φορά, πέρασε τα σύνορα κοντά στην Κοζάνη στις 28 Αυγούστου 1904, με σώμα 35 ανδρών, ως καπετάν Μίκης Ζέζας σύνθεση των ονομάτων των παιδιών του.
Θα μπορούσε να παραμείνει κοντά στη σύζυγο και τα παιδιά του, να ζήσει ήσυχα και να ακολουθήσει μια λαμπρή στρατιωτική καριέρα. Δεν το έκανε. Το επέλεξε γιατί είχε ιδανικά. Το επέλεξε γιατί ήθελε να αγωνισθεί για αυτά. Το επέλεξε γιατί αγαπούσε τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!! Το επέλεξε γιατί ήταν ΕΛΛΗΝΑΣ!!!
Σήμερα, πάνω από έναν αιώνα μετά, η θυσία του Παύλου Μελά εξακολουθεί να μας κοιτάζει κατάματα. Εκείνος δεν δίστασε να αφήσει την οικογένεια, την καριέρα και την ασφάλεια του για να υπερασπιστεί την Μακεδονία. Και εμείς;
Μόλις πριν λίγα χρόνια το όνομα Μακεδονία ξεπουλήθηκε στα Σκόπια από μια προδοτική κυβέρνηση, αγνοώντας στην πράξη τους αγώνες και τις θυσίες των ηρώων μας. Η γενναιότητα όμως και η αυτοθυσία του Παύλου Μελά δεν ήταν μάταιη αλλά θα μας υπενθυμίζει συνεχώς ότι η πατρίδα δεν είναι ιδιοκτησία των ισχυρών ούτε πεδίο πολιτικών παιγνίων.
Απέναντι σε αυτήν την θυσία, νιώθουμε πόσο λίγοι είμαστε. Λίγοι για να σταθούμε στο ύψος των ηρώων, λίγοι για να υπερασπιστούμε το όνομα και την τιμή της Μακεδονίας. Αλλά η Ιστορία δεν σβήνει, η μνήμη δεν ξεπουλιέται, και η Μακεδονία παραμένει ελληνική, γιατί την κράτησαν ζωντανή οι ήρωες και το αίμα τους.
Αιωνία του η μνήμη!!!.
Ας γίνει παράδειγμα για όλους μας!!!
✍ Στυλ. Καβάζης