Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο Κύριος απορροφά εμέ ολοκληρωτικώς.
Και βλέπω και δεν βλέπω την περιβάλλουσαν εμέ πραγματικότητα.
Το βλέμμα μου ολισθαίνει προς αυτήν κατ’ εκείνας τας στιγμάς, όταν είμαι απησχολημένος μετά των αναποφεύκτων αναγκών της καθ’ ημέραν ζωής.
Αλλ’ είτε υπνώ, είτε γρηγορώ, ο Θεός περιβάλλει εμέ στενώτερον ή ο αήρ τον οποίον αναπνέω.
Κατά τας παρελθούσας δεκαετίας η χάρις πολυτρόπως εξεχύθη επ’ εμέ αφθόνως, κατά καιρούς ως ευρύς ποταμός, ενίοτε δε ως καταρράκτης, τουτέστιν ως πτώσις «ζώντος ύδατος» επί την κεφαλήν μου.
Συνέβαινε – και συμβαίνει – ως να διηνοίγοντο ενώπιόν μου αι απέραντοι εκτάσεις του ωκεανού· ή ως αστάθμητος μηδαμινότης να εκρεμώμην επάνω ιδιομόρφου νοεράς αβύσσου …
Πηγή: "Περί Προσευχής" Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ (Σαχάρωφ). Μετάφρασις εκ του Ρωσικού Ιερομονάχου Ζαχαρίου. Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου. Έσσεξ Αγγλίας 1993.

[toula]

Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης..Εκοιμήθη στις : Φεβρουαρίου.
Ελεγε
Την Καθαρά Δευτέρα του 1948 είχα πάει με το αφεντικό μου και τη σύζυγό του Ευσταθία στην Αίγινα..
Πραγματοποιώντας την πρώτη μου προσκυνηματική επίσκεψη στον τάφο του προστάτου μου Αγίου Νεκταρίου ο οποίος βέβαια τότε δεν είχε επίσημα ανακηρυχθεί. Στη συνείδηση όμως όλων ήταν Άγιος. Σκύβω στον τάφο. Γονατίζω κι αγκαλιάζοντάς τον, του λέω με απλότητα: "Άγιε Νεκτάριε, λένε πως είσαι Άγιος. Εγώ όμως δεν σε πιστεύω! Για να σε πιστέψω πρέπει να μου δείξεις κάτι: Ναι ή όχι, θα γίνω κληρικός;"! Έχοντας μάλιστα την "απαίτηση" γι' άμεση απάντηση, βάζω το αυτί μου στην πλάκα. Ακούω τότε έναν θόρυβο σαν να φτερούγιζε περιστέρι! Κι αμέσως μετά, μιά γεροντική φωνή: "Θα γίνεις και θα πάρεις και τ' όνομά μου"! Πετάχτηκα πάνω. Η καρδιά μου κόντευε να σπάσει από χαρά.. Αμήν,+:+:+: την ευχή του Αγίου Γέροντα να έχουμε.

[toula]

Μνήμη του μακαριστού οσίου πατρός Αντωνίου Γκίκιζα, πνευματικού του αγίου Πορφυρίου.
Ο μακαριστός όσιος Γέροντας π. Αντώνιος Γκίκιζας γεννήθηκε το 1910 στο Κρανίδι Αργολίδος και κοιμήθηκε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου του 1999. Έζησε ως ασκητής σε ένα ημιυπόγειο επί της οδού Λεωφόρου Αλεξάνδρας και καθοδήγησε πνευματικά, για πολλά έτη, πολλούς χριστιανούς βοηθώντας έτσι τον λαό του Θεού στον αγώνα για την σωτηρία του. Γνωρίστηκε με τον άγιο Πορφύριο στην Κύμη της Εύβοιας και έγινε πνευματικός του Πατέρας. Μάλιστα είχε πει στον Άγιο ότι θα δεχόταν να γίνει ο πνευματικός του, αρκεί να μην το μάθαινε ποτέ κανένας. Έζησε οσιακά και συνειδητά στην αφάνεια παρ' όλο που του προτάθηκαν σημαντικές θέσεις, εξαιτίας της μεγάλης του μόρφωσης, για να διακονήσει την Εκκλησία! Κατείχε 4 πτυχία και γνώριζε 6 ξένες γλώσσες. Υπέμεινε αγόγγιστα τις μακροχρόνιες ασθένειες και εκοιμήθη οσιακά! Ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή του αγίου Αντωνίου, στην Αχλαδερή της Εύβοιας. Εκεί βρίσκεται ο τάφος του και φυλάσσονται τα ιερά του λείψανα. Στην τοποθεσία αυτή που βρίσκεται η Ιερά Μονή, ερχόταν ο άγιος Πορφύριος για προσευχή γιατί του θύμιζε ο τόπος την Ιερά Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, στο Άγιον Όρος.
Η Γερόντισσα της Μονής, Αντωνία, είχε διακονήσει τον άγιο Πορφύριο καθώς επίσης και τον μακαριστό Γέροντα Αντώνιο, ως λαϊκή. Μετά την κοίμηση του πατρός Αντωνίου, επανήλθε στην Αχλαδερή με το σκήνωμα του οσίου πατρός. Ύστερα άρχισαν οι διαδικασίες από την Ιερά Μητρόπολη για την ίδρυση Μονής και στις 28 Σεπτεμβρίου του 2001 ετέθη ο θεμέλιος λίθος και συνεστήθη Ιερά Μονή. Την ίδια ημέρα έγινε και η μοναχική κουρά της Γερόντισσας.
Την Παρασκευή 2 και το Σάββατο 3 Οκτωβρίου θα τελεστούν αρχιερατικός Εσπερινός και αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή του αγίου Αντωνίου, στην Αχλαδερή, για να τιμηθεί η μνήμη του οσίου πατρός Αντωνίου καθώς και η μνήμη όλων την κτιτόρων και ευεργετών της Μονής.
Παρακάτω υπάρχει και το πρόγραμμα των ιερών ακολουθιών, που ανακοίνωσε η Ιερά Μονή.
Να έχουμε την ευχή του μακαριστού οσίου Πατρός Αντωνίου!
Τσεσμετζής Μιλτιάδης - εκπαιδευτικός

[toula]

Διατηρησε έρημη από πειρασμούς την καρδιά σου και θα μπορείς να ησυχάζεις στο μέσο της πόλης.
Γερο Υακινθος ο Ρουμάνος.

[toula]

Αυτό που επιτρέπει ο Θεός είναι καλό,διότι τίποτε δεν γίνεται στον κόσμο χωρίς τη θεληση Του,οπότε να χαιρόμαστε για τις αποφάσεις Του έστω και αν δεν τις καταλαβαίνουμε.
Γερο Αρσενιος ο Ρουμάνος

[toula]

Είπε ο Γερο Ιωσήφ ότι όταν πηγαίνω στην Εκκλησία προβάλλουν μερικοί μπροστά μου σαν μαύροι σκύλοι και δεν με αφήνουν να πάω στην ακολουθία. Αυτός είναι ο διάβολος τον οποίο δεν φοβάμαι καθως κάνω το σημείο που Σταυρού και εξαφανίζεται.

[toula]

Η Παναγία έγινε ευλογία για όλο τον κόσμο,
αγιασμός για το σύμπαν,
άνεση για τους κουρασμένους, παρηγοριά για τους πενθούντες, θεραπεία για τους αρρώστους, λιμάνι για τους θαλασσοδαρμένους, συγχώρηση για τους αμαρτωλούς, παρηγοριά για τους λυπημένους, πρόθυμη βοήθεια για όλους που την επικαλούνται, αρχή και μέση και τέλος όλων των αγαθών που ξεπερνούν τον νου μας.
Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

[toula]

“…ποια η ανάγκη να καταστρέψει κάποιος το σπίτι του, και να διορθώσει το σπίτι του φίλου του;”

Η πνευματική πρόοδος έχει βάση θεμέλια πρώτα την υγιής ταπείνωση και να μην κατακρίνεις. Και μετά έρχονται οι πνευματικοί πρόοδοι!

Ακόμα και στο υψηλότερο σημείο πνευματικής προόδου να φτάσεις αν πέσεις σε εγωισμό κατάκριση γκρεμίζονται όλα…

Για αυτό ο διάβολος πιο πολύ θέλει να πέσει ο άνθρωπος σε εγωισμό κατάκριση παρά σε αμαρτία μόνο. Γιατί ο ταπεινός θα μετανοήσει πάλι. Ενώ ο εγωιστής δεν μετανοεί.

***

Να πάθει ο άνθρωπος ότι και αυτός. Που ήταν ο πιο φωτεινός Άγγελος κιόλας και από τον εγωισμό μόνο έγινε σκοτεινός δαίμονας.Την ημέρα που θα ανοίξεις το στόμα σου να κατηγορήσεις κάποιον, θεώρησε τον εαυτό σου νεκρό εκείνη την ημέρα, και όλα σου τα έργα μάταια, και αν ακόμη σου φαίνεται, ότι ειλικρινά και προς οικοδομή σε παρακίνησε ο λογισμός σου να μιλήσεις· γιατί ποια η ανάγκη να καταστρέψει κάποιος το σπίτι του, και να διορθώσει το σπίτι του φίλου του;

+ Άγιος Ισαάκ o Σύρος

[youtube][/youtube]

[toula]

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία «Η καθαρτική Θεία Δύναμη»

Ο αββάς Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος, χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του.

Για χάρη του, ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε εκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο διάβολος, ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του οσίου, θέλησε να τον πειράξει.

Του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο, που του είπε:

– Αββά, ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. Γι’ αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου.

– Όλοι, απάντησε ο όσιος, αφήνουν απ’ έξω την ακαθαρσία. Εσύ μόνο την έφερες μέσα. Μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε». Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός, ο Θεός θα τον σώσει.

Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας, ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. Και ο Θεός, βλέποντας την ακακία του γέροντα, του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο.

Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία, άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του. Από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος.

Έκπληκτος ο όσιος από το όραμα, άκουσε μια φωνή να του λέει:

«Γιατί θαυμάζεις, άνθρωπε; Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του, πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δε θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των αγίων μυστηρίων, όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας;».

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία
Εκδόσεις Ι.Μ. Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής
σελ. 117-118

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο: Ἀναβάσεις

https://oikohouse.wordpress.com/

[toula]

Οι πάντες κλητοί (π. Δημητρίου Μπόκου)

Η κλήση των πρώτων αποστόλων τονίζεται εμφαντικά στο Ευαγγέλιο. Ο Χριστός συνάντησε την πρώτη τετράδα των μαθητών του, Ανδρέα και Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη, εν ώρα της εργασίας τους, «ήσαν γαρ αλιείς», μίλησε ενώπιόν τους περί της Βασιλείας του Θεού και τους κάλεσε να τον ακολουθήσουν. Και οι πρώτοι μαθητές, σαγηνευμένοι από όσα είδαν και άκουσαν, υπάκουσαν στο κάλεσμά του και «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ» (Κυριακή Α΄ Λουκά).

Όλοι οι απόστολοι έγιναν «κλητοί Ιησού Χριστού», έλαβαν από το ίδιο το στόμα του Χριστού την κλήση να τον ακολουθήσουν και το έπραξαν αυτό με απόλυτη συνέπεια μέχρις εσχάτης πνοής. Προβάλλουν το γεγονός της κλήσης τους ως τεκμήριο της θεϊκής τους αποστολής και της αυθεντικότητας του κηρύγματός τους, όμως δεν παραλείπουν να τονίζουν ότι δεν είναι οι μόνοι κλητοί από τον Θεό. Μας υπενθυμίζουν ότι και όλοι εμείς, οι πιστοί, είμαστε «κλητοί Ιησού Χριστού». Ο Παύλος, π. χ., τιτλοφορούμενος «κλητός απόστολος Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού», επιστέλλει «πάσι… κλητοίς αγίοις». Είστε και σεις, λέει, οι αποδέκτες όλοι των επιστολών μου, «κλητοί Ιησού Χριστού» (Α΄ Κορ. 1, 1. Ρωμ. 1, 1-7).

Μια μεγάλη τιμητική κλήση έχει επιφυλαχθεί από τον Θεό για όλους μας. Είμαστε η εκλογή του Κυρίου, οι «ηγαπημένοι υπό Θεού». Μας διάλεξε η αγάπη του Θεού «προ καταβολής κόσμου είναι ημάς αγίους και αμώμους», με σκοπό να γίνουμε άγιοι κι εμείς, αφού αυτός που μας κάλεσε είναι άγιος. Μας διάλεξε ο Θεός απ’ αρχής, προ πάντων των αιώνων, «εις σωτηρίαν», που την εξασφαλίζει ο αγιασμός του Αγίου Πνεύματος και η αληθινή πίστη. Μας κάλεσε «εις περιποίησιν της δόξης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Αδιανόητο μεγαλείο! Εμείς, οι μικροί άνθρωποι, να αποκτήσουμε τη δόξα του Χριστού! Να γίνουμε «θείας κοινωνοί φύσεως». Μας προόρισε ο Θεός «εις υιοθεσίαν διά Ιησού Χριστού». Μπορούσε να υπάρξει κάτι πιο τιμητικό από αυτό για τον άνθρωπο; (Α΄ Θεσ. 1, 4. Α΄ Πέτρ. 1, 15. Εφ. 1, 4. Β΄ Θεσ. 2, 13-14. Β΄ Πέτρ. 1, 3).

Έγινε έτσι η αποκάλυψη «μυστηρίου χρόνοις αιωνίοις σεσιγημένου». Φανερώθηκε το προαιώνιο σχέδιο του Θεού (Ρωμ. 14, 24).

Και τώρα; Ο Θεός έκανε απ’ τη μεριά του το τέλειο. Εμείς όμως τί κάνουμε; Έχουμε κατανοήσει ότι είμαστε «κλήσεως επουρανίου μέτοχοι»; (Εβρ. 3, 1). Το θεωρούμε τιμή μας αυτό; Αν μας καλούσε ένας δυνατός επίγειος άρχοντας, θα αδιαφορούσαμε; Θα περιφρονούσαμε την κλήση του; Ή θα σκοτωνόμασταν να ανταποκριθούμε;

Το ίδιο, λένε οι απόστολοι, να κάνουμε και απέναντι στον Θεό. «Αξίως περιπατήσαι της κλήσεως» που έχουμε λάβει (Εφ. 4, 1). Μας κάλεσε ο Θεός να γίνουμε γνήσια παιδιά του. Ας ζήσουμε ανάλογα. Μη μείνουμε απλώς κλητοί, ας γίνουμε εκλεκτοί. Μα εμείς νομίζουμε ότι υποχρεώσεις προς τον Θεό έχουν μόνο οι απόστολοι και οι μοναχοί. Όσοι αφιερώνονται αποκλειστικά σ’ αυτόν.

Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος όμως διαφωνεί.

Βλέπω, λέει, πολλούς κοσμικούς να τεμπελιάζουν για τα πνευματικά και να λένε: Πώς είναι δυνατόν παντρεμένοι άνθρωποι εμείς, με πλήθος κοινωνικές υποχρεώσεις, να ανταποκριθούμε στην κλήση του Θεού;

Σ’ αυτούς λοιπόν απαντώ: Όλα τα καλά που μπορείτε να κάνετε, κάντε τα. Μην περιγελάσετε κανένα, μην κλέψετε κανένα, μην πείτε ψέματα σε κανένα, μην περιφρονήσετε κανένα, μη μισήσετε κανένα. Μην απουσιάζετε από τις λειτουργικές συνάξεις (από τη Θεία Λειτουργία), να συμπονάτε τους φτωχούς, μη σκανδαλίσετε κανένα. Ξένο πράγμα μην αγγίξετε. Να αρκείσθε στη γυναίκα σας. Αν κάνετε έτσι, δεν είστε μακριά από τη Βασιλεία των ουρανών (Κλίμαξ, Λόγος Α΄, Περί αποταγής, 42).

Να, που δεν είναι και τόσο εξωπραγματικά εν τέλει τα όσα μας ζητάει ο Θεός.

www.orthmad.gr