Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Το θεϊκό κάλλος δεν παριστάνεται στη λαμπρότητα του με κάποιο σχήμα ,με μια συμμετρική μορφή και με χρώματα αλλά θεωρείται στην εμπειρία μιας αφραστης μακαριοτητας κατά την αρετή.
Αγ.Γρηγοριος ο Νύσσης.

[toula]

Μακαρισε τον Μαρτυρα για να γίνεις και εσύ μαρτυρας με την προαιρεση και να αξιωθεις χωρίς διωγμό,χωρίς φωτιά και χωρίς μαστίγια τους ίδιους επαίνους με εκείνους.
Μ.Βασιλειος.

[toula]

Οταν διηγουμαστε τους βιους όσων διέπρεψαν στην ευσέβεια,δοξαζουμε πρώτα τον Κύριο μέσω των δούλων και εγκωμιαζουμε τους δικαιους μέσω της μαρτυρίας τους οποίους ξέρουμε και ευφραινουμε τους λαούς με το άκουσμα των καλων εργων.
Μ.Βασίλειος

[toula]

https://www.youtube.com/watch?v=qWif_7FG7KM

Όλοι θα περάσουμε από αυτό… | Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

[toula]

Ένα μοναστήρι ενωμένο μοιάζει με τον Παράδεισο ενώ ένα μοναστήρι διχασμενο μοιάζει με την κόλαση.
Γερο Πανάρετος Γρηγοριατης.

[toula]

Η προσευχή που είναι απαλλαγμένη από λογισμους και φαντασιες ονομάζεται καθαρή.
Οσ.Ισαακ ο Σύρος.

[toula]

Το στόμα το οποίο ευχαριστεί πάντοτε,δέχεται ευλογία πάρα Θεού εις δε την καρδιά η οποία εμμένει στην ευχαριστια εμπίπτει η θ.Χαρις.
Οσ.Ισαακ ο Σύρος.

[toula]

Οι μοναχοί πρέπει να κάνουν εγκοπή του θελήματος και του φρονηματος.
Αγ.Νικοδημος ο Αγιορείτης.

[toula]

Η κενοδοξια φθειρει την ψυχη όπως ακριβώς το πάθος της πορνειας φθειρει και την ψυχή και το σώμα.
Αγ.Ιγνατιος Μπριαντσανινωφ.

[toula]

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
( Τοῦ ἀείμνηστου ἱεροκήρυκος Δ.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ )
Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, θά πρέπει νά ἒχουμε πάντα στήν ζωή μας, ὡς βασική προϋπόθεση γιά τήν σωτηρία μας δύο βασικά πράγματα:
Α) τό πῶς θά κατορθώσουμε σέ τούτη τήν ζωή νά προσελκύσουμε ἐπάνω μας, τήν Χάριν καί τήν Εὐλογία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί
Β) τό πῶς θά διατηρήσουμε ἒως τό τέλος ἂσβεστη, τούτη τήν Πνευματική Φλόγα μέσα μας,τηρώντας πιστά ὃλες τίς Ἐντολές Τοῦ Κυρίου μας καί συμμετέχοντας άδιαλείπτως είς τά ἃγια Μυστήρια τῆς Έκκλησίας Του πού Αὐτός μᾶς τά παρέδωσε, ὣστε νά μπορέσουμε νά σταθοῦμε μέ ἐλπίδα γιά τήν σωτηρία μας, ἐμπρός στό Φοβερό Βῆμα Του, κατά τήν Δ. Παρουσία Του στήν γῆ, ὃταν θά ἒλθει, ὃπως μᾶς ὑποσχέθηκε γιά νά ξεχωρίσει τά πρόβατα Του ἀπό τά ἐρίφια καί νά ἀποδώσει γιά ὃλους δικαιοσύνη (Ματθ.κε΄31).
Διαβάζουμε λοιπόν στό Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰωάννη τήν ρητή διαβεβαίωση ἀπό τόν Κύριο μας ὃτι: «…ἀμήν ἀμήν λέγω σοι, ἐάν μή τις γεννηθεῖ ἂνωθεν, ού δύναται ἰδεῖν τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ… ἀμήν ἀμήν λέγω σοι, ἐάν μή τις γεννηθεῖ ἐξ ὓδατος καί Πνεύματος, ού δύναται εἰσέλθειν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ …» (Ιωάν. Γ΄3-6).
Ἐπομένως πρώτη και ἀπαραίτητη προϋπόθεση σωτηρίας μας εἶναι νά ἀναγεννηθοῦμε ἂνωθεν, δηλαδή νά ἀναγεννηθοῦμε Πνευματικά, μέσω τοῦ Μυστηρίου τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος.
Ἡ Ἐντολή εἶναι σαφέστατη « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἒθνη, βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τὀ Ὃνομα Τοῦ Πατρός καί Τοῦ Υἱοῦ καί Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ματθ.κη΄19). Ἒχουμε ἀκόμη, τήν διαβεβαίωση Τοῦ Κυρίου μας ὃτι «… ὁ πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται…» (Μαρκ.ισ΄16).
Δεύτερη ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τήν σωτηρία μας εἶναι νά κατορθώσουμε ὣστε κατά τήν διάρκεια τῆς ζωῆς μας καί ἒως τό τέλος, νά διατηρήσουμε ἂσβεστη τούτη τήν φλόγα τῆς Πνευματικῆς μας Ἀναγέννησης πού μᾶς χαρίζει μέ τό Βάπτισμα, ἡ Φιλανθρωπία Τοῦ Θεοῦ.
Ἂς δοῦμε τώρα πῶς συντελεῖται μέσα μας αὐτή ἡ Πνευματική Ἀναγέννηση. Μέ τό Μυστήριο Τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος ἐκπληρώνονται δωρεάν άπό τόν Θεό πρός ἐμᾶς πού βαπτιζόμαστε, κάποιες ἀπαραίτητες προϋποθέσεις γιά τήν σωτηρία μας. Πρώτη βασική προϋπόθεση εἶναι ἡ ἀνεπιφύλακτη ἀποδοχή καί ἡ ἀκλόνητη πίστη μας, στό Δόγμα τῆς Τριαδικότητας Τοῦ Ἁγίου Θεοῦ. Τήν μαρτυρία μας αὐτή, τήν καταθέτουμε, ὃταν δεχόμαστε μέσω τοῦ νονοῦ μας, νά βαπτισθοῦμε εἰς τό Ὃνομα Τοῦ Πατρός καί Τοῦ Υἱοῦ καί Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Δεύτερη βασική προϋπόθεση σωτηρίας μας εἶναι ἡ ἀνεπιφύλακτη ἀποδοχή καί ἡ ἀκλόνητη πίστη μας, στό Δόγμα τῆς Θεανθρωπίνης Φύσεως Τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αύτή ἡ ἀποδοχή μαρτυρεῖται μέ τήν τριπλή ἀνάδυση καί κατάδυσή μας μέσα στό νερό καί τήν συμμετοχή μας ὡς ἐκ τούτου, στήν τριήμερον Ταφή καί Ἀνάσταση Τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. (Ιωάν.3΄16-19, Ιωάν.6΄48, Ιωάν.17΄3).
Ἂλλη ἀπαραίτητη προϋπόθεση σωτηρίας μας πού μᾶς χαρίζεται άπό τόν Θεό μέσω τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος,εἶναι ἡ Υἰοθεσία μας ὡς κατά Χάριν παιδιά Του. Ἡ Υἱοθεσία μας αὐτή ἐξασφαλίζεται δωρεάν ἀπό τόν Θεό πρός έμᾶς, μόνο μέσω τοῦ Μυστηρίου τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, ὃπου καί γινόμαστε κατά Χάριν παιδιά Του. Γι’ αυτό, μόνο οἱ βαπτισμένοι στό Ὃνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἒχουν τό δικαίωμα νά έπικαλοῦνται τόν Θεό ὡς Πατέρα τους καί νά λέγουν τό «Πάτερ ἡμῶν». (Γαλ.δ΄4).
Καί μάλιστα λόγω αύτῆς τῆς υἱοθεσίας μας, ἂν βέβαια δέν άκυρώσουμε τήν ἰσχύ της ἐμεῖς οἱ ἲδιοι μέ τίς πράξεις μας κατά τήν διάρκεια τῆς ζωῆς μας, θά ἀναγνωριστοῦμε κατά τήν Ἠμέρα τῆς Κρίσεως, ἀπό τόν Θεό Πατέρα, ὡς κατά Χάριν παιδιά Του καί θά κληθοῦμε ὡς ἐκ τούτου γιά νά κληρονομήσουμε τήν Βασιλείαν Του «…δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἠτοιμασμένη ὑμῖν Βασιλείαν άπό καταβολῆς κόσμου…» Ματθ.κε΄34. Καί γνωρίζουμε βέβαια ὃτι έκεῖνοι πού κληρονομοῦν,εἶναι τά τέκνα καί ὃχι οἰ δοῦλοι καί οἱ ἀπόκληροι.
Ἀκόμη μία ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τήν σωτηρία μας, ἡ ὁποία ὃμως γιά νά ἐκπληρωθεῖ, ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικά πλέον ἀπό ἐμᾶς τούς ἲδιους, εἶναι ἡ δέσμευσή μας πρός τόν Θεό, ὃτι ἀπό ἐδῶ καί πέρα στήν ζωή μας θά προσπαθοῦμε συνειδητά νά μιμηθοῦμε τήν ζωή Τοῦ Κυρίου μας, ἐφαρμόζοντας τίς Ἐντολές Του,συμμετέχοντες άδιάλειπτα στα Ἃγια Μυστήρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας ἀλλά καί ἒτοιμοι ἂν χρειαστεῖ γιά νά ὑποστοῦμε τά Παθήματά Του τά ὁποῖα ὑπέμεινε Ἐκεῖνος, στήν ζωή Του γιά τήν Δόξα τοῦ Ὁνόματος τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ ἀλλά καί γιά τούς συνανθρώπους μας.
Γνωρίζουμε ὃτι ὁ Κύριος μας σάν ἂνθρωπος, ὑπέφερε, κουράστηκε, δίψασε, πείνασε, ἒκλαψε, κυνηγήθηκε, βασανίστηκε καί ἒδωσε τελικά οἰκειοθελῶς τήν ζωή Του ἐπάνω στόν Μαρτυρικό σκληρό Σταυρό, μέ μοναδικό Σκοπό, νά τιμωρηθεῖ Αὐτός ἀντί γιά ἐμᾶς, ξεπληρώνοντας μέ τόν τρόπο αύτόν ἂν καί ἀναμάρτητος, τίς δικές μας ἁμαρτίες, ὣστε νά σωθοῦμε ἐμεῖς ἀπό τόν Αἱώνιο Θάνατο, στόν ὁποἲο μᾶς καταδικάζουν οἱ ἁμαρτίες μας.
Ἀκόμη, γνωρίζουμε ὃτι ἒδωσε τήν ζωή Του, γιά νά δοξαστεῖ καί γιά νά γίνει γνωστό τό Ὃνομα Τοῦ Πατέρα Του ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους. (Ιωάν.ιζ΄4 και ιζ΄26).
Ἒτσι λοιπόν καί ἐμεῖς τώρα, ἀναλαμβάνουμε μέ τό Βάπτισμά μας, τήν ὑποχρέωση ἀπέναντι στόν Θεό, νά ὑποφέρουμε ἂν χρειαστεῖ σε τούτη τήν ζωή, γιά τήν Δόξα Τοῦ Ὁνόματος Τοῦ Θεοῦ μπροστά στούς ἀνθρώπους (Ματθ.ε΄16) καί γιά τήν ἀγάπη μας πρός τόν συνάνθρωπο μας, δίνοντας στήν ἀνάγκη ἀκόμα καί τήν ζωή μας, ὃπως ἀκριβῶς ἒκανε καί ὁ Κύριος μας γιά ἐμᾶς, καθώς καί τά ἐκατομμύρια τῶν μαρτύρων τῆς Ὁρθοδοξίας μας, πού πίστεψαν καί ἀκολούθησαν τό παράδειγμα Του, στίς ἐποχές τῶν Διωγμῶν ἀπό τούς εἰδωλολάτρες, ἀλλά καί μετέπειτα ἒως τίς ἡμέρες μας.
Τοῦ ἀείμνηστου ἱεροκήρυκος Δ.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ.