Ο πομήν ο καλός και ο μισθωτός...
Συντονιστές: konstantinoupolitis, Συντονιστές
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 26237
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Μου δίνεις την εντύπωση πως έχεις πειστεί ότι η Εκκλησία μας είναι αδρανής και ανεπαρκής, οπότε ακολουθώντας τους ιερείς μας, οδηγούμαστε στον όλεθρο.Ionas έγραψε:Οπότε παραμένουμε αδρανείς και στη μοίρα μας.................
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει πρόβλημα...όπως όλοι βλέπουμε αλλά από την άλλη δεν επιτρέπονται οι διχασμοί και τα σχίσματα.
Το σωστό είναι η πρωτοβουλία να είναι των ποιμένων...όταν όμως δεν γίνεται από αυτούς τότε παίρνουν πρωτοβουλία οι Πιστοί και ωθούν και τους Κληρικούς προς αυτή την κατεύθυνση...αν αρνούνται και τότε πιστεύω ότι είναι ανάξιοι ποιμένες και οι είναι οι "μισθωτοί" που λέει ο Χριστός.
Στην πράξη ...μακάρι να υπήρχαν τόσοι πολλοί Πιστοί αποφασισμένοι να προσφέρουν έργο και υπηρεσίες στους αδελφούς και θα βρίσκανε λύσεις...
Το σωστό είναι η πρωτοβουλία να είναι των ποιμένων...όταν όμως δεν γίνεται από αυτούς τότε παίρνουν πρωτοβουλία οι Πιστοί και ωθούν και τους Κληρικούς προς αυτή την κατεύθυνση...αν αρνούνται και τότε πιστεύω ότι είναι ανάξιοι ποιμένες και οι είναι οι "μισθωτοί" που λέει ο Χριστός.
Στην πράξη ...μακάρι να υπήρχαν τόσοι πολλοί Πιστοί αποφασισμένοι να προσφέρουν έργο και υπηρεσίες στους αδελφούς και θα βρίσκανε λύσεις...
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
-
panagiotis2008
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 480
- Εγγραφή: Δευ Απρ 28, 2008 5:00 am
- Τοποθεσία: Αθήνα
- Επικοινωνία:
Διαφωνώ Ionas.
Οι πιστοί που θα αναλάβουν δράση πρέπει να είναι φωτισμένοι από τον Θεό και να 'χουν χάρισμα από το Άγιο Πνεύμα όμοιο με αυτό που είχαν οι Απόστολοι.
Δεν μπορεί ο καθένας να διδάσκει τον Λόγο του Θεού και να καλεί σε μετάνοια,παρόμοια προσπάθεια θα καταλήξει σε οικτρή και απογοητευτική αποτυχία αν επιχειρηθεί έτσι όπως το λέτε.
Εγώ σας διαβεβαιώ πως ο Χριστός θα εκχύσει το Άγιο Πνεύμα του σε πολλούς στις μέρες μας οι οποίοι θα σταλούν να καλέσουν τον κόσμο σε μετάνοια.
Αυτός θα ενεργήσει κι Αυτός μόνο μπορεί να πετύχει,όχι εσείς και ο καθένας αυτοβούλως.
Οι πιστοί που θα αναλάβουν δράση πρέπει να είναι φωτισμένοι από τον Θεό και να 'χουν χάρισμα από το Άγιο Πνεύμα όμοιο με αυτό που είχαν οι Απόστολοι.
Δεν μπορεί ο καθένας να διδάσκει τον Λόγο του Θεού και να καλεί σε μετάνοια,παρόμοια προσπάθεια θα καταλήξει σε οικτρή και απογοητευτική αποτυχία αν επιχειρηθεί έτσι όπως το λέτε.
Εγώ σας διαβεβαιώ πως ο Χριστός θα εκχύσει το Άγιο Πνεύμα του σε πολλούς στις μέρες μας οι οποίοι θα σταλούν να καλέσουν τον κόσμο σε μετάνοια.
Αυτός θα ενεργήσει κι Αυτός μόνο μπορεί να πετύχει,όχι εσείς και ο καθένας αυτοβούλως.
Και το Πνεύμα και η νύμφη λένε ¨έλα.Και όποιος ακούει ας πει ¨έλα.και όποιος διψάει ας έρθει,και όποιος θέλει ας παίρνει δωρεάν το νερό της ζωής.
Εχω κουραστει ειλικρινα να ακουω πραγματα
που αφορουν ιερεις και κατα ποσο δεν ενεργουν
σωστα συμφωνα με το θελημα του Θεου !
Πρεπει να καταλαβουμε οτι και οι ιερεις ειναι ανθρωποι
και αυτοι και μπορει να υποπεσουν σε σφαλματα .
Ουδεις αναμαρτητος !
Το θεμα ειναι μεσα μας !
Εμεις νοιωθουμε καλα με τον εαυτο μας ;
Προσπαθουμε να καλυτερεψουμε το εαυτο μας
για να καλυτερεψη κι ο κοσμος ;
Εχει ο Θεος !
Και τις κρισιμες ωρες θα βοηθησει...
που αφορουν ιερεις και κατα ποσο δεν ενεργουν
σωστα συμφωνα με το θελημα του Θεου !
Πρεπει να καταλαβουμε οτι και οι ιερεις ειναι ανθρωποι
και αυτοι και μπορει να υποπεσουν σε σφαλματα .
Ουδεις αναμαρτητος !
Το θεμα ειναι μεσα μας !
Εμεις νοιωθουμε καλα με τον εαυτο μας ;
Προσπαθουμε να καλυτερεψουμε το εαυτο μας
για να καλυτερεψη κι ο κοσμος ;
Εχει ο Θεος !
Και τις κρισιμες ωρες θα βοηθησει...
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 26237
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Οι κληρικοί έχουν αναλάβει να κάνουν ένα έργο. Δεν μπορούμε να τους υποκαταστήσουμε. Κινδυνεύουμε να φτάσουμε στην αντιποίηση αρχής.
Εγώ πάντως γύρω μου βλέπω ιερείς που είναι πολύ άξιοι. Όχι όλοι φυσικά, αλλά υπάρχουν.
Και νομίζω ότι δεν είναι δυνατόν ο πιστός να απαιτεί από τον ιερέα να είναι άγιος προκειμένου να τον ακολουθήσει.
Εξ άλλου ο ιερέας είναι η γέφυρα μέσω της οποίας θα φτάσουμε στον Κύριο, που είναι και ο στόχος.
Έχω την άποψη ότι δεν είναι σωστό να απαιτούμε απο κάθε γέφυρα να έχει τις προδιαγραφές αυτής του Ρίου - Αντιρίου. Και με τις πιο απλές μπορούμε να περάσουμε απέναντι. Και Εκείνος που μας περιμένει εκεί, αν δει ότι περνάμε από κακότεχνη γέφυρα, θα μας βοηθήσει περισσότερο, ώστε να έρθουμε κοντά Του.
Σ' όλους μας παρέχονται ίσες ευκαιρίες σωτηρίας.
Εγώ πάντως γύρω μου βλέπω ιερείς που είναι πολύ άξιοι. Όχι όλοι φυσικά, αλλά υπάρχουν.
Και νομίζω ότι δεν είναι δυνατόν ο πιστός να απαιτεί από τον ιερέα να είναι άγιος προκειμένου να τον ακολουθήσει.
Εξ άλλου ο ιερέας είναι η γέφυρα μέσω της οποίας θα φτάσουμε στον Κύριο, που είναι και ο στόχος.
Έχω την άποψη ότι δεν είναι σωστό να απαιτούμε απο κάθε γέφυρα να έχει τις προδιαγραφές αυτής του Ρίου - Αντιρίου. Και με τις πιο απλές μπορούμε να περάσουμε απέναντι. Και Εκείνος που μας περιμένει εκεί, αν δει ότι περνάμε από κακότεχνη γέφυρα, θα μας βοηθήσει περισσότερο, ώστε να έρθουμε κοντά Του.
Σ' όλους μας παρέχονται ίσες ευκαιρίες σωτηρίας.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 26237
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Ο ιερομόναχος Χριστόδουλος ο Αγιορείτης περιγράφει πολύ παραστατικά το παρακάτω επεισόδιο με τον Γέροντα Παΐσιο :
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου
Ο κύριος Τ.Μ. από την Σ.Κ. της Θ. με πολύ ζωντανό τρόπο διηγείται ένα δικό του περιστατικό που συνέβη σε μια συνάντησή του με τον Γέροντα. Από αυτό φαίνεται χαρακτηριστικά ότι ο Γέροντας ήθελε ταπεινά να τοποθετούμε τον εαυτό μας μέσα στην Εκκλησία.
-Το μεσημέρι της 6ης Αυγούστου 1991 (24 Ιουλίου σύμφωνα με το ημερολόγιο που ισχύει στο Άγιο Όρος) επισκέφθηκα τον Γέροντα με δύο άλλους συναδέλφους μου από τη Θεσσαλονίκη του Π.Τ και Χ.Τ. μηχανολόγο και ηλεκτρολόγο διπλωματούχο μηχανικό αντίστοιχα. Εκείνο τον καιρό, ήμουν επηρεασμένος από τα κάτωθι :
1.Από τις εσχατολογικές συζητήσεις και τον προβληματισμό για τις νέες ταυτότητες, απόηχους των ετών 1987 – 1989.
2.Από την επίσημη τότε αδράνεια της ηγεσίας της Εκκλησίας μας για την έκδοση των νέων ταυτοτήτων
3.Από τις καταστροφές και τους βανδαλισμούς που προξενήθηκαν από τη προβολή του κινηματογραφικού έργου «Ο τελευταίος πειρασμός» από διάφορους ανθρώπους στην Αθήνα
4.Από διάφορες αρρωστημένες απόψεις :
· Ότι πρέπει, εμείς οι καθαρότεροι των άλλων ανθρώπων να επιδείξουμε ζήλο για να σώσουμε τους καημένους τους αμαρτωλούς αδελφούς μας καθώς και την Εκκλησία μας
· Ότι θα δώσουμε λόγο στον Θεό, αν δεν συμμετέχουμε στο Θείο έργο της εσωτερικής αυτής ιεραποστολής
· Ότι πρέπει να πάρουμε τις τύχες της Εκκλησίας στα χέρια μας, γιατί η ηγεσία της έχει διαφθαρεί,
· Ότι επίτηδες η Εκκλησία αδρανεί με σκοπό την συνειδητή (εκ των έσω) αλλοίωση της πίστης μας
· Ότι ο σωστός Χριστιανός δεν μπορεί να είναι καρπαζοεισπράκτορας,
· Ότι όπου βλέπω κακό, πρέπει να το χτυπάω, κριτικάροντας τα πάθη των άλλων, πχ το κάπνισμα, την πορνεία, την μέθη, την κλεψιά κλπ
· Ότι πρέπει να προσέχω την εικόνα που δείχνω προς τα έξω, έχοντας τη λεγόμενη έξωθεν καλή μαρτυρία, ώστε ουδείς να βρίσκει ελάττωμα πάνω μου κι έτσι να μην μπορεί να μου κάνει κριτική, αφού αυτό θα σήμαινε αυτόματα την τοποθέτησή μου από τους «καθαρούς και ανωτέρους», στους «αμαρτωλούς αδελφούς» με τη συνακόλουθη ρετσινιά
Έτσι, το «ζώον» φρόντιζα να είμαι αρεστός μόνο στους ανθρώπους, αλλά ήμουν βρώμικος απέναντι στον Θεό. Το αστείο της υπόθεσης ήταν ότι η συνείδησή μου ήταν τόσο τυφλωμένη που πίστευα ακράδαντα ότι αυτό που έκανα ήταν το σωστό, χωρίς να έχω τον παραμικρό ενδοιασμό για τίποτα, δικαιώνοντας πλήρως τον εαυτό μου για οποιαδήποτε πράξη ή λογισμό είχα!
Μόλις λοιπόν, άρχισα να παρουσιάζω τις παραπάνω απόψεις στον Γέροντα, αμέσως με διάκοψε λέγοντας ότι πρέπει να κοιτάξω πώς θα σώσω την ψυχή μου. Εγώ όμως με πείσμα αγνόησα τον λόγο του και ξαναέφερα τη συζήτηση εκεί που ήθελα, εκθέτοντας συνοπτικά τα παραπάνω. Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω κι ο Γέροντας με επιτιμητικό, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο αγάπη ύφος, μου λέει :
-Σαν Πολιτικός Μηχανικός είδες ότι είναι ραγισμένος ο τρούλος της εκκλησίας, ο οποίος έχει αγιογραφημένο τον Παντοκράτορα κι εσύ τρέχεις γρήγορα να βάλεις υποστηρίγματα στον Θεό για να μην πέσει; Μάθε ότι εσύ είσαι ένα τίποτα! Ούτε στο ελάχιστο δεν μπορείς να προστατέψεις την Εκκλησία μας. Είσαι ένα μηδενικό! Αν η Εκκλησία κινδυνέψει να είσαι σίγουρος ότι ο ίδιος ο Θεός θα κατέβει για να την σώσει! Δεν έχει ανάγκη από σένα η Εκκλησία, αλλά εσύ είσαι που έχεις ανάγκη από αυτήν, για να σώσεις την ψυχή σου. Η Εκκλησία δεν φτιάχτηκε από ανθρώπους επειδή την έχει ανάγκη ο Θεός, αλλά φτιάχτηκε από τον ίδιο τον Θεό, επειδή την έχουμε ανάγκη εμείς οι άνθρωποι.
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου
Ο κύριος Τ.Μ. από την Σ.Κ. της Θ. με πολύ ζωντανό τρόπο διηγείται ένα δικό του περιστατικό που συνέβη σε μια συνάντησή του με τον Γέροντα. Από αυτό φαίνεται χαρακτηριστικά ότι ο Γέροντας ήθελε ταπεινά να τοποθετούμε τον εαυτό μας μέσα στην Εκκλησία.
-Το μεσημέρι της 6ης Αυγούστου 1991 (24 Ιουλίου σύμφωνα με το ημερολόγιο που ισχύει στο Άγιο Όρος) επισκέφθηκα τον Γέροντα με δύο άλλους συναδέλφους μου από τη Θεσσαλονίκη του Π.Τ και Χ.Τ. μηχανολόγο και ηλεκτρολόγο διπλωματούχο μηχανικό αντίστοιχα. Εκείνο τον καιρό, ήμουν επηρεασμένος από τα κάτωθι :
1.Από τις εσχατολογικές συζητήσεις και τον προβληματισμό για τις νέες ταυτότητες, απόηχους των ετών 1987 – 1989.
2.Από την επίσημη τότε αδράνεια της ηγεσίας της Εκκλησίας μας για την έκδοση των νέων ταυτοτήτων
3.Από τις καταστροφές και τους βανδαλισμούς που προξενήθηκαν από τη προβολή του κινηματογραφικού έργου «Ο τελευταίος πειρασμός» από διάφορους ανθρώπους στην Αθήνα
4.Από διάφορες αρρωστημένες απόψεις :
· Ότι πρέπει, εμείς οι καθαρότεροι των άλλων ανθρώπων να επιδείξουμε ζήλο για να σώσουμε τους καημένους τους αμαρτωλούς αδελφούς μας καθώς και την Εκκλησία μας
· Ότι θα δώσουμε λόγο στον Θεό, αν δεν συμμετέχουμε στο Θείο έργο της εσωτερικής αυτής ιεραποστολής
· Ότι πρέπει να πάρουμε τις τύχες της Εκκλησίας στα χέρια μας, γιατί η ηγεσία της έχει διαφθαρεί,
· Ότι επίτηδες η Εκκλησία αδρανεί με σκοπό την συνειδητή (εκ των έσω) αλλοίωση της πίστης μας
· Ότι ο σωστός Χριστιανός δεν μπορεί να είναι καρπαζοεισπράκτορας,
· Ότι όπου βλέπω κακό, πρέπει να το χτυπάω, κριτικάροντας τα πάθη των άλλων, πχ το κάπνισμα, την πορνεία, την μέθη, την κλεψιά κλπ
· Ότι πρέπει να προσέχω την εικόνα που δείχνω προς τα έξω, έχοντας τη λεγόμενη έξωθεν καλή μαρτυρία, ώστε ουδείς να βρίσκει ελάττωμα πάνω μου κι έτσι να μην μπορεί να μου κάνει κριτική, αφού αυτό θα σήμαινε αυτόματα την τοποθέτησή μου από τους «καθαρούς και ανωτέρους», στους «αμαρτωλούς αδελφούς» με τη συνακόλουθη ρετσινιά
Έτσι, το «ζώον» φρόντιζα να είμαι αρεστός μόνο στους ανθρώπους, αλλά ήμουν βρώμικος απέναντι στον Θεό. Το αστείο της υπόθεσης ήταν ότι η συνείδησή μου ήταν τόσο τυφλωμένη που πίστευα ακράδαντα ότι αυτό που έκανα ήταν το σωστό, χωρίς να έχω τον παραμικρό ενδοιασμό για τίποτα, δικαιώνοντας πλήρως τον εαυτό μου για οποιαδήποτε πράξη ή λογισμό είχα!
Μόλις λοιπόν, άρχισα να παρουσιάζω τις παραπάνω απόψεις στον Γέροντα, αμέσως με διάκοψε λέγοντας ότι πρέπει να κοιτάξω πώς θα σώσω την ψυχή μου. Εγώ όμως με πείσμα αγνόησα τον λόγο του και ξαναέφερα τη συζήτηση εκεί που ήθελα, εκθέτοντας συνοπτικά τα παραπάνω. Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω κι ο Γέροντας με επιτιμητικό, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο αγάπη ύφος, μου λέει :
-Σαν Πολιτικός Μηχανικός είδες ότι είναι ραγισμένος ο τρούλος της εκκλησίας, ο οποίος έχει αγιογραφημένο τον Παντοκράτορα κι εσύ τρέχεις γρήγορα να βάλεις υποστηρίγματα στον Θεό για να μην πέσει; Μάθε ότι εσύ είσαι ένα τίποτα! Ούτε στο ελάχιστο δεν μπορείς να προστατέψεις την Εκκλησία μας. Είσαι ένα μηδενικό! Αν η Εκκλησία κινδυνέψει να είσαι σίγουρος ότι ο ίδιος ο Θεός θα κατέβει για να την σώσει! Δεν έχει ανάγκη από σένα η Εκκλησία, αλλά εσύ είσαι που έχεις ανάγκη από αυτήν, για να σώσεις την ψυχή σου. Η Εκκλησία δεν φτιάχτηκε από ανθρώπους επειδή την έχει ανάγκη ο Θεός, αλλά φτιάχτηκε από τον ίδιο τον Θεό, επειδή την έχουμε ανάγκη εμείς οι άνθρωποι.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.