Επειδή καθημερινά κατακλιζόμαστε από έναν οχετό δυσάρεστων ειδήσεων που αντί να μας ευαισθητοποιούν - τους περισσότερους - μας κάνουν πιο αναίσθητους απέναντι στην ανθρώπινη δυστυχία, σας προσκαλώ σε αυτό το θέμα να αναφέρουμε ειδήσεις που πέφτουν στην αντίληψή σας και δίνουν μια ελπίδα ότι όλα δεν έχουν ισοπεδωθεί.
Για να αναθαρύσσουμε και να μιμηθούμε...
Καλές ειδήσεις : αντίδοτο στην γκρίνια και την απραξία!
Συντονιστής: Συντονιστές
-
filtor
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 871
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 28, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Καλές ειδήσεις : αντίδοτο στην γκρίνια και την απραξία!
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος filtor την Δευ Νοέμ 19, 2007 11:26 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
-
PerlMaster
- Έμπειρος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 288
- Εγγραφή: Πέμ Σεπ 20, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Τρίτος πλανήτης από τον Ήλιο
Re: Καλές ειδήσεις
Σε απόκτηση 6.800 επιπλέον μετοχών της Regency Entertainment, με μέση τιμή κτήσης 12,1796 ευρώ ανά μετοχή, προέβη στις 15.11.2007 η JGD Management Corp. για το York European Opportunities Master Fund.
Σημειώνεται ότι η εν λόγω εταιρεία διαχειρίζεται και ασκεί τα δικαιώματα ψήφου των μετοχών κυριότητας των εξής funds: York European Opportunities Master Fund, Luxor/York Fund, York Capital Management, York Investment και HFR ED Select Fund IV Master Trust.
Ο Θεός να μας λυπηθεί ... να μας δώσει δύναμη να αντέξουμε .
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Ζωντανός υπολογιστής!!!
Για τους περισσότερους ανθρώπους η εξεύρεση μιας απλής τετραγωνικής ή κυβικής ρίζας αποτελεί ένα πολύπλοκο εγχείρημα.
Δε συμβαίνει όμως το ίδιο για το Γάλλο Αλέξις Λεμέρ που απέδειξε για άλλη μια φορά τις εξαιρετικές ικανότητές του στα μαθηματικά υπολογίζοντας, σε κάτι παραπάνω από ένα λεπτό, τη ...13η ρίζα ενός αριθμού με 200 ψηφία, σπάζοντας και πάλι το δικό του ρεκόρ.
Χωρίς χαρτί και μολύβι, κάνοντας τους υπολογισμούς μόνο στο μυαλό του, ο Λεμέρ βρήκε μέσα σε 72,4 δευτερόλεπτα τον αριθμό 2.397.207.667.966.701, δηλαδή τη 13η ρίζα ενός αριθμού με 200 ψηφία που επέλεξε στην τύχη ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής. Με άλλα λόγια, βρήκε τον αριθμό που αν πολλαπλασιαστεί 13 φορές με τον εαυτό του δίνει τον αριθμό που είχε "βγάλει" αρχικά το πρόγραμμα του υπολογιστή.
Ο 27χρονος Λεμέρ, που κάνει το διδακτορικό του στην τεχνητή νοημοσύνη, εξασκείται επί χρόνια σε αυτή τη μαθηματική άσκηση και αρχικά χρειαζόταν περίπου 50 λεπτά για να βρει τη 13η ρίζα οποιουδήποτε αριθμού.
"Χρησιμοποιώ ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που το εφαρμόζω στο κεφάλι μου αντί να το δίνω στον υπολογιστή. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να το κάνουν, αλλά ο δικός μου εγκέφαλος λειτουργεί γρήγορα, μερικές φορές πολύ-πολύ γρήγορα", εξήγησε. Όπως είπε είναι εύκολο να βρει το πρώτο και το τελευταίο ψηφίο του αριθμού αλλα εξαιρετικά δύσκολο να βρει τα ενδιάμεσα ψηφία.
Πηγή: Εφημερίδα Έθνος 19/11/07
Για τους περισσότερους ανθρώπους η εξεύρεση μιας απλής τετραγωνικής ή κυβικής ρίζας αποτελεί ένα πολύπλοκο εγχείρημα.
Δε συμβαίνει όμως το ίδιο για το Γάλλο Αλέξις Λεμέρ που απέδειξε για άλλη μια φορά τις εξαιρετικές ικανότητές του στα μαθηματικά υπολογίζοντας, σε κάτι παραπάνω από ένα λεπτό, τη ...13η ρίζα ενός αριθμού με 200 ψηφία, σπάζοντας και πάλι το δικό του ρεκόρ.
Χωρίς χαρτί και μολύβι, κάνοντας τους υπολογισμούς μόνο στο μυαλό του, ο Λεμέρ βρήκε μέσα σε 72,4 δευτερόλεπτα τον αριθμό 2.397.207.667.966.701, δηλαδή τη 13η ρίζα ενός αριθμού με 200 ψηφία που επέλεξε στην τύχη ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής. Με άλλα λόγια, βρήκε τον αριθμό που αν πολλαπλασιαστεί 13 φορές με τον εαυτό του δίνει τον αριθμό που είχε "βγάλει" αρχικά το πρόγραμμα του υπολογιστή.
Ο 27χρονος Λεμέρ, που κάνει το διδακτορικό του στην τεχνητή νοημοσύνη, εξασκείται επί χρόνια σε αυτή τη μαθηματική άσκηση και αρχικά χρειαζόταν περίπου 50 λεπτά για να βρει τη 13η ρίζα οποιουδήποτε αριθμού.
"Χρησιμοποιώ ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που το εφαρμόζω στο κεφάλι μου αντί να το δίνω στον υπολογιστή. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να το κάνουν, αλλά ο δικός μου εγκέφαλος λειτουργεί γρήγορα, μερικές φορές πολύ-πολύ γρήγορα", εξήγησε. Όπως είπε είναι εύκολο να βρει το πρώτο και το τελευταίο ψηφίο του αριθμού αλλα εξαιρετικά δύσκολο να βρει τα ενδιάμεσα ψηφία.
Πηγή: Εφημερίδα Έθνος 19/11/07
-
filtor
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 871
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 28, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Βρήκαν και παρέδωσαν τσαντάκι με χρήματα
Ημερομηνία 12/11/2007 15:45:29 | Θέμα: ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Τρεις οδοκαθαριστές του Αλμυρού
Μια πράξη εντιμότητας και ένα μάθημα ζωής έδωσαν οι τρεις υπάλληλοι της Υπηρεσίας Καθαριότητας του Δήμου Αλμυρού Αθανάσιος Πρασσάς, Αθανάσιος Δότας και Σπύρος Γιαννίκαρος, οι οποίοι βρήκαν ένα αντρικό τσαντάκι με 1109,50 ευρώ, αστυνομική ταυτότητα, τραπεζικά και άλλα χρήσιμα έγγραφα και, χωρίς να το σκεφτούν, το παρέδωσαν στο Αστυνομικό Τμήμα Αλμυρού, οι άνδρες του οποίου με τη σειρά τους εντόπισαν τον ιδιοκτήτη του και το παρέδωσαν.
Το συμβάν έγινε την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2007 όταν το απορριμματοφόρο με τους τρεις υπαλλήλους κατευθυνόταν προς την χωματερή Αλμυρού και γυρνούσε από τη Sovel, όπου είχαν ολοκληρώσει την αποκομιδή των σκουπιδιών. Στη γέφυρα του διεθνή δρόμου, ο Αθανάσιος Γιαννίκαρος είδε ένα πορτοφόλι στο δρόμο και ζήτησε από τον οδηγό Αθανάσιο Πρασσά να σταματήσουν να το μαζέψουν. Το πορτοφόλι περιείχε το προαναφερθέν ποσό, την ταυτότητα του κατόχου, κάρτα ανάληψης μετρητών, το εκκαθαριστικό της Εφορίας και μια απόδειξη πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών. Οι υπάλληλοι παρέδωσαν το πορτοφόλι στο Αστυνομικό Τμήμα και την ίδια ημέρα παραδόθηκε στον ιδιοκτήτη του, συμπολίτη μας Νικόλαο Παππά.
Όπως αναφέρει στον «ΛΑΟ» ο οδηγός Αθανάσιος Πρασσάς «δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκω πορτοφόλι και το παραδίδω, αφού στο παρελθόν ήμουν οδηγός στο Υπεραστικό ΚΤΕΛ και τέτοια περιστατικά μου έχουν τύχει αρκετές φορές». Ούτε όμως και ο συνάδελφός του Σπύρος Γιαννίκαρος κάνει αυτή την πράξη για πρώτη φορά, αφού «όταν δούλευε στον Δήμο της Ν. Ιωνίας είχε βρει πορτοφόλι μέσα σε κάδο απορριμμάτων και το παρέδωσε σε μια ηλικιωμένη γυναίκα».
Μπάμπης Παπαρρίζος
Αυτό το άρθρο προέρχεται από το ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΑΛΜΥΡΟΥ"
http://almyros.gr/el
Το URL για αυτή την είδηση είναι:
http://almyros.gr/el/article.php?storyid=1888
-
filtor
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 871
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 28, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Εκτεταμένη αναδάσωση στην περιοχή του Λαχανά
Είκοσι χιλιάδες περίπου δενδρύλλια φυτεύτηκαν σήμερα σε περιοχή 100 στρεμμάτων του δήμου Λαχανά, που βρίσκεται στο ύψος του 40ού χιλιομέτρου του εθνικού δρόμου Θεσσαλονίκης - Σερρών και η οποία είχε καεί στις πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της νομαρχίας, στην οποία συμμετείχαν ως εθελοντές εκατοντάδες πολίτες από τη Θεσσαλονίκη αλλά και τους γειτονικούς δήμους.
Τα δενδρύλλια που χρησιμοποιήθηκαν στην αναδάσωση, η οποία έγινε με τη συνεργασία του υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, των δασαρχείων Θεσσαλονίκης και Λαχανά, καθώς και του ομώνυμου δήμου, επιλέχθηκαν με βάση τις ανάγκες της μελισσοκομίας αλλά και γενικότερα τη χρησιμότητά τους ως προς την αγροτική παραγωγή της περιοχής.
«Αναδασώνουμε μαζί - Ένα δέντρο για το μέλλον μας», ήταν το μοτίβο της εκδήλωσης, η οποία ξεκίνησε στις 8.30 το πρωί και διήρκησε μέχρι το μεσημέρι. Μιλώντας κατά τη διάρκεια της αναδάσωσης ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, τόνισε πως είναι απόφαση της νομαρχίας Θεσσαλονίκης η εκδήλωση αυτή να καθιερωθεί ως ετήσιος θεσμός. «Θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο και ιδιαίτερα τη νεολαία», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.
Ο νομάρχης χαρακτήρισε, επίσης, επιτυχημένη τη σημερινή εκδήλωση, ενώ αναφέρθηκε και στο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί από τη ρύπανση στη λίμνη της Κορώνειας. «Με μεθοδικότητα και σοβαρότητα», είπε ο κ. Ψωμιάδης, «μπαίνουμε στην τελική φάση δημοπράτησης του έργου. Τη λίμνη Κορώνεια είμαστε αποφασισμένοι να τη σώσουμε».
www.kathimerini.gr
Hμερομηνία : 18-11-07 Copyright: http://www.kathimerini.gr
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Τρακάρετε χωρίς κόστος!
Τις επιπτώσεις των τροχαίων ατυχημάτων για τους οδηγούς και τους επιβάτες οχημάτων θα έχουν τη δυνατότητα να «βιώσουν» οι ενδιαφερόμενοι με τη βοήθεια ενός προσομειωτή σύγκρουσης στη διάρκεια έκθεσης που διοργανώνει η τροχαία στην πόλη του Κιλκίς.
Η ετήσια έκθεση, με θέμα: «Οδηγώ με προσοχή γιατί αγαπώ τη ζωή», θα πραγματοποιηθεί στο συνεδριακό κέντρο του Δήμου Κιλκίς από τις 19 έως και τις 22 Νοεμβρίου με στόχο τη μείωση των ατυχημάτων και την απόκτηση οδικής παιδείας από τους οδηγούς και τους μαθητές.
Με την βοήθεια του ειδικού προσομειωτή οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να οδηγήσουν σε συνθήκες πλήρους νηφαλιότητας, σε κατάσταση μέθης, κάτω από διάφορες δυσμενείς καιρικές συνθήκες, ενώ θα ενημερωθούν για το τι ακριβλως συμβαίνει στο εσωτερικό του οχήματος σε περίπτωση σύγκρουσης.
Πηγή: Εφημερίδα Έθνος 19/11/07
Τις επιπτώσεις των τροχαίων ατυχημάτων για τους οδηγούς και τους επιβάτες οχημάτων θα έχουν τη δυνατότητα να «βιώσουν» οι ενδιαφερόμενοι με τη βοήθεια ενός προσομειωτή σύγκρουσης στη διάρκεια έκθεσης που διοργανώνει η τροχαία στην πόλη του Κιλκίς.
Η ετήσια έκθεση, με θέμα: «Οδηγώ με προσοχή γιατί αγαπώ τη ζωή», θα πραγματοποιηθεί στο συνεδριακό κέντρο του Δήμου Κιλκίς από τις 19 έως και τις 22 Νοεμβρίου με στόχο τη μείωση των ατυχημάτων και την απόκτηση οδικής παιδείας από τους οδηγούς και τους μαθητές.
Με την βοήθεια του ειδικού προσομειωτή οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να οδηγήσουν σε συνθήκες πλήρους νηφαλιότητας, σε κατάσταση μέθης, κάτω από διάφορες δυσμενείς καιρικές συνθήκες, ενώ θα ενημερωθούν για το τι ακριβλως συμβαίνει στο εσωτερικό του οχήματος σε περίπτωση σύγκρουσης.
Πηγή: Εφημερίδα Έθνος 19/11/07
-
eortologio_gr
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1644
- Εγγραφή: Τρί Ιουν 13, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Χρήστος@Thessaloniki
- Επικοινωνία:
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Τέσσερις ήπειροι μέσα στην ίδια τάξη
Στο εσπερινό δημοτικό σχολείο μεταναστών του Συλλόγου «Παρνασσός».
Της Γιούλης Επτακοίλη
Ο Σαντίκ είναι 30 χρόνων. Γεννήθηκε στο Ιράκ και ζούσε εκεί μέχρι πριν από τέσσερα χρόνια. Οι συνθήκες στη χώρα του -ο αλληλοσπαραγμός που πυροδότησε ο πόλεμος και η απουσία ελπίδας για τους νέους ανθρώπους- ανάγκασαν τον ίδιο και τον αδελφό του να φύγουν από την πατρίδα τους. Ηρθαν στην Ελλάδα παράνομα. «Ημασταν δώδεκα άτομα. Περπατούσαμε για μέρες μέσα στα χιόνια, διασχίσαμε τη Συρία και καταφέραμε με χίλιες δυσκολίες να φτάσουμε στην Αλεξανδρούπολη. Μας στοιβάξανε σʼ ένα μικρό φορτηγάκι και φτάσαμε στην Πάτρα. Κι από εκεί στην Αθήνα», λέει και στο βλέμμα του διακρίνω παράπονο, νοσταλγία αλλά και μια δειλή ελπίδα· στην Ελλάδα, μπορεί και να βρει μια καλύτερη τύχη... Σήμερα, ζει στο Αιγάλεω, δουλεύει σʼ ένα συνεργείο που κάνει μονώσεις και παρακολουθεί νυχτερινό σχολείο. Φοιτά στη δεύτερη τάξη του δημοτικού σχολείου του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».
Ο Σαντίκ είναι ένας από τους 410 αλλοδαπούς μαθητές του δημοτικού σχολείου του «Παρνασσού». Εκεί όπου κάθε μέρα συναντώνται άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους, από 18 μέχρι και 45 ετών, που η μοίρα τούς έφερε στα ίδια θρανία απʼ τα πιο μακρινά μέρη του κόσμου: Αίγυπτος, Καζακστάν, Λίβανος, Μεξικό, Μπουρούντι, Σρι Λάνκα, Ινδία, Μπανγκλαντές, Κονγκό, Πακιστάν, Αλβανία, Ουκρανία, Ουζμπεκιστάν... Τα πρωινά αγωνίζονται για το ζην και τα βράδια για το ευ ζην. Μαθαίνουν ελληνική γλώσσα, ορθογραφία, Ιστορία, γεωγραφία, παράδοση, τα ήθη και έθιμα της Ελλάδας. Ξέρουν πως για να νιώσουν πιο κοντά στη νέα «πατρίδα» τους και στους ανθρώπους της, ένας δρόμος υπάρχει: η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Και ο Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός τούς προσφέρει αυτή τη δυνατότητα.
Ο Σύλλογος ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1872 έπειτα από εισήγηση ενός εμπνευσμένου ευπατρίδη, του ποιητή Σπυρίδωνα Βασιλειάδη, ο οποίος αποφάσισε να συμβάλει στην επίλυση ενός σοβαρού κοινωνικού προβλήματος της εποχής: την εκπαίδευση των απόρων παίδων που τότε συναντούσε κανείς σε «κοπάδια» στους δρόμους της Αθήνας. Από τότε η Σχολή μεγάλωσε, ίδρυσε παραρτήματα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, μακροημέρευσε, εκπαίδευσε γενιές, και διασχίζοντας δύο αιώνες έφτασε στον 21ο να αγκαλιάζει κάποια «άλλα» παιδιά.
Πρώτα η ζωή, μετά το μάθημα
Το κτίριο στη συμβολή της Θεμιστοκλέους με την Κατακουζηνού εξωτερικά σε τίποτα δεν θυμίζει σχολείο. Μόνο όταν ανέβεις τη μεγάλη μαρμάρινη σκάλα και συναντήσεις τους μαθητές με τα βιβλία στο χέρι να συζητούν σε ομάδες συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι σε εκπαιδευτήριο. Το κουδούνι χτυπάει και όλοι μπαίνουν στις τάξεις. Ο δάσκαλος και διευθυντής του σχολείου Παντελής Παππάς αρχίζει το μάθημα... Η Γιούλια από την Ουκρανία μόνο καλά λόγια έχει να πει για τον δάσκαλό της. «Ο κύριος Παντελής δεν είναι μόνο καλός δάσκαλος, αλλά και καλός άνθρωπος. Εχω μάθει πολλά για το μικρό διάστημα που παρακολουθώ τα μαθήματα. Οταν επιστρέφω στο σπίτι βοηθάω την κόρη μου στο διάβασμα. Είναι κι εκείνη μαθήτρια δημοτικού και προσπαθώ να την μάθω να μην κάνει τα ίδια λάθη που κάνω κι εγώ. Ειδικά στην ορθογραφία που με δυσκολεύει περισσότερο απʼ όλα τα μαθήματα…»
Η Γιούλια είναι 32 ετών. Στην Ουκρανία είχε σπουδάσει Οικονομικά και εργαζόταν στην εφορία. Στην Ελλάδα, όπου βρίσκεται εδώ και δυόμισι χρόνια, δεν δουλεύει. Κρατάει το σπίτι, φροντίζει την επτάχρονη κόρη της και τον σύζυγό της. Μοναδική της πολυτέλεια είναι το σχολείο. Οταν βρίσκει λίγο ελεύθερο χρόνο τον αφιερώνει στη μελέτη. Αν και σύμφωνα με τον δάσκαλό της είναι από τις πιο επιμελείς και έξυπνες μαθήτριες, η ίδια δεν είναι ικανοποιημένη από τις επιδόσεις της. Στο ερώτημα «γιατί;», η απάντησή της είναι αποστομωτική: «Για να μαθαίνεις γρήγορα πρέπει να μην έχεις προβλήματα. Οταν έχεις προβλήματα το μυαλό δυσκολεύεται να μάθει»…
Οι περισσότεροι συμμαθητές της εργάζονται σκληρά. Ο Τζαφάρ από την Αλβανία δουλεύει στην οικοδομή. Η Σάντρα από την Αργεντινή σʼ ένα κατάστημα ασημικών, ο Σαμουήλ απʼ το Μπουρούντι σʼ ένα εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο. «Ολοι έχουν δίψα για μάθηση», λέει ο Παντελής Παππάς. «Αλλά πρέπει πρώτα να ζήσουν και μετά να φιλοσοφήσουν. Γιʼ αυτό όταν απουσιάζουν από κάποια μαθήματα δεν είναι επειδή κάνουν κοπάνα, αλλά γιατί έχουν βρει κάποια έκτακτη εργασία. Πριν από λίγες μέρες την ώρα του μαθήματος χτύπησε το κινητό τηλέφωνο μια κοπέλας. Ηταν κάποια κυρία που χρειαζόταν βοήθεια για μια βραδινή γιορτή και έψαχνε τρία άτομα. Αμέσως, τρεις κοπέλες σηκώθηκαν και έφυγαν. Εχουμε κατανόηση. Πολύ συχνά διακόπτουμε το μάθημα και συζητάμε τα προβλήματά τους. Προσπαθούμε όσο γίνεται να βοηθάμε.»
Η μέθοδος διδασκαλίας που ακολουθείται στο δημοτικό σχολείο του «Παρνασσού» είναι αναλυτική και βασίζεται στην εφαρμογή της επικοινωνιακής μεθόδου. Οι γραμματικές και συντακτικές δομές της ελληνικής γλώσσας απλοποιούνται και οι περισσότερες λέξεις συνοδεύονται από φωτογραφίες. Η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε καμία περίπτωση δεν είναι ολοκληρωμένη. Είναι, όμως, ένα πρώτο σημαντικό βήμα. Κάθε τάξη φιλοξενεί περίπου 25 μαθητές που όταν αποφοιτήσουν θα έχουν στα χέρια τους ένα πτυχίο αναγνωρισμένο από το κράτος με απόφαση του 1955.
Δεν υπάρχουν όμως μόνο μαθήματα αλλά και εκδρομές! Κάθε χρόνο οργανώνεται και μία που συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Πέρυσι, οι μαθητές επισκέφθηκαν τα Μετέωρα και τη Λίμνη Πλαστήρα. Φέτος, το πρόγραμμα περιλαμβάνει μια εκδρομή στον Μυστρά. Ο 30χρονος Ερμής από την Αιθιοπία την περιμένει πώς και πώς. «Περάσαμε υπέροχα στα Μετέωρα», λέει. «Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι υπάρχει ένα τόσο ωραίο μέρος». Ο Ερμής είναι Ευαγγελιστής, πιστός και πολύ θρησκευόμενος. «Δύο φορές την εβδομάδα πηγαίνω στην εκκλησία και καθημερινά διαβάζω την Αγία Γραφή. Τη διαβάζω στη γλώσσα μου έχοντας δίπλα και την ελληνική μετάφραση. Ξέρετε, η μητέρα μου με ονόμασε Ερμή από την Αγία Γραφή». Αν και βρίσκεται μόλις δύο χρόνια στην Ελλάδα κάνει όνειρα και σκέφτεται να ζήσει εδώ για πάντα. «Εχω αρραβωνιαστεί και θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν εδώ. Μου αρέσουν τα Ελληνικά. Οταν δεν δουλεύω -είμαι αποθηκάριος σε μια εταιρεία- διαβάζω. Και με τα μαθήματα έχω δει μεγάλη διαφορά.»
Το μάθημα τελειώνει. Κάποιοι μαθητές τα πήγαν καλά, κάποιοι άλλοι που σηκώθηκαν στον πίνακα έκαναν λάθη στην ορθογραφία. Ολοι πήραν δουλειά για το σπίτι... Είναι 9.30 το βράδυ. Τα μαγαζιά στη Θεμιστοκλέους έχουν κλείσει, η περιοχή αρχίζει να ερημώνει. Ο Τζαφάρ φεύγει βιαστικός. «Χάρηκα που σας γνώρισα», μου λέει. «Αλλά δεν μπορώ να σας μιλήσω άλλο. Πρέπει να κοιμηθώ, έχω οικοδομή νωρίς το πρωί.»
Της νύχτας τα μαθήματα
Στη νυκτερινή σχολή του Φ. Σ. «Παρνασσού» λειτουργούν τμήματα Δημοτικού, Ξένων Γλωσσών, Πληροφορικής, βυζαντινής μουσικής και δημοτικών τραγουδιών καθώς και συμβουλευτικός σταθμός γονέων για παιδιά με προβλήματα αγωγής και εκπαίδευσης. Πλην του Δημοτικού, στα υπόλοιπα τμήματα η πλειονότητα των μαθητών είναι Ελληνες. Ως συμβολική συμμετοχή τους για την κάλυψη των τεχνικών και εκπαιδευτικών αναγκών, οι εγγραφόμενοι στα τμήματα Ξένων Γλωσσών καταβάλλουν εφάπαξ το ποσό των 240 ευρώ, κατʼ έτος, στα τμήματα Πληροφορικής 220 ευρώ, και στο Δημοτικό Σχολείο 50 ευρώ. Εφορος των Σχολών είναι ο εκπαιδευτικός Χρίστος Παπαδόπουλος. Εξαιρετικά σημαντική είναι και η δουλειά που γίνεται στα μουσικά τμήματα του Συλλόγου. Εκεί, υπεύθυνος είναι ο μουσικός Αντώνης Γιαμβριάς, ο οποίος με συστηματική δουλειά έχει καταφέρει να κάνει τον «Παρνασσό» έναν ποιοτικό πυρήνα στα μουσικά δρώμενα της Αθήνας.
Info Πληροφορίες για όλα τα μαθήματα στα τηλέφωνα: 210-38.21.507
και 210-38.04.853 (εργάσιμες μέρες, 6 - 9 μ.μ.)
Πηγή: Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Στο εσπερινό δημοτικό σχολείο μεταναστών του Συλλόγου «Παρνασσός».
Της Γιούλης Επτακοίλη
Ο Σαντίκ είναι 30 χρόνων. Γεννήθηκε στο Ιράκ και ζούσε εκεί μέχρι πριν από τέσσερα χρόνια. Οι συνθήκες στη χώρα του -ο αλληλοσπαραγμός που πυροδότησε ο πόλεμος και η απουσία ελπίδας για τους νέους ανθρώπους- ανάγκασαν τον ίδιο και τον αδελφό του να φύγουν από την πατρίδα τους. Ηρθαν στην Ελλάδα παράνομα. «Ημασταν δώδεκα άτομα. Περπατούσαμε για μέρες μέσα στα χιόνια, διασχίσαμε τη Συρία και καταφέραμε με χίλιες δυσκολίες να φτάσουμε στην Αλεξανδρούπολη. Μας στοιβάξανε σʼ ένα μικρό φορτηγάκι και φτάσαμε στην Πάτρα. Κι από εκεί στην Αθήνα», λέει και στο βλέμμα του διακρίνω παράπονο, νοσταλγία αλλά και μια δειλή ελπίδα· στην Ελλάδα, μπορεί και να βρει μια καλύτερη τύχη... Σήμερα, ζει στο Αιγάλεω, δουλεύει σʼ ένα συνεργείο που κάνει μονώσεις και παρακολουθεί νυχτερινό σχολείο. Φοιτά στη δεύτερη τάξη του δημοτικού σχολείου του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».
Ο Σαντίκ είναι ένας από τους 410 αλλοδαπούς μαθητές του δημοτικού σχολείου του «Παρνασσού». Εκεί όπου κάθε μέρα συναντώνται άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους, από 18 μέχρι και 45 ετών, που η μοίρα τούς έφερε στα ίδια θρανία απʼ τα πιο μακρινά μέρη του κόσμου: Αίγυπτος, Καζακστάν, Λίβανος, Μεξικό, Μπουρούντι, Σρι Λάνκα, Ινδία, Μπανγκλαντές, Κονγκό, Πακιστάν, Αλβανία, Ουκρανία, Ουζμπεκιστάν... Τα πρωινά αγωνίζονται για το ζην και τα βράδια για το ευ ζην. Μαθαίνουν ελληνική γλώσσα, ορθογραφία, Ιστορία, γεωγραφία, παράδοση, τα ήθη και έθιμα της Ελλάδας. Ξέρουν πως για να νιώσουν πιο κοντά στη νέα «πατρίδα» τους και στους ανθρώπους της, ένας δρόμος υπάρχει: η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Και ο Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός τούς προσφέρει αυτή τη δυνατότητα.
Ο Σύλλογος ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1872 έπειτα από εισήγηση ενός εμπνευσμένου ευπατρίδη, του ποιητή Σπυρίδωνα Βασιλειάδη, ο οποίος αποφάσισε να συμβάλει στην επίλυση ενός σοβαρού κοινωνικού προβλήματος της εποχής: την εκπαίδευση των απόρων παίδων που τότε συναντούσε κανείς σε «κοπάδια» στους δρόμους της Αθήνας. Από τότε η Σχολή μεγάλωσε, ίδρυσε παραρτήματα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, μακροημέρευσε, εκπαίδευσε γενιές, και διασχίζοντας δύο αιώνες έφτασε στον 21ο να αγκαλιάζει κάποια «άλλα» παιδιά.
Πρώτα η ζωή, μετά το μάθημα
Το κτίριο στη συμβολή της Θεμιστοκλέους με την Κατακουζηνού εξωτερικά σε τίποτα δεν θυμίζει σχολείο. Μόνο όταν ανέβεις τη μεγάλη μαρμάρινη σκάλα και συναντήσεις τους μαθητές με τα βιβλία στο χέρι να συζητούν σε ομάδες συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι σε εκπαιδευτήριο. Το κουδούνι χτυπάει και όλοι μπαίνουν στις τάξεις. Ο δάσκαλος και διευθυντής του σχολείου Παντελής Παππάς αρχίζει το μάθημα... Η Γιούλια από την Ουκρανία μόνο καλά λόγια έχει να πει για τον δάσκαλό της. «Ο κύριος Παντελής δεν είναι μόνο καλός δάσκαλος, αλλά και καλός άνθρωπος. Εχω μάθει πολλά για το μικρό διάστημα που παρακολουθώ τα μαθήματα. Οταν επιστρέφω στο σπίτι βοηθάω την κόρη μου στο διάβασμα. Είναι κι εκείνη μαθήτρια δημοτικού και προσπαθώ να την μάθω να μην κάνει τα ίδια λάθη που κάνω κι εγώ. Ειδικά στην ορθογραφία που με δυσκολεύει περισσότερο απʼ όλα τα μαθήματα…»
Η Γιούλια είναι 32 ετών. Στην Ουκρανία είχε σπουδάσει Οικονομικά και εργαζόταν στην εφορία. Στην Ελλάδα, όπου βρίσκεται εδώ και δυόμισι χρόνια, δεν δουλεύει. Κρατάει το σπίτι, φροντίζει την επτάχρονη κόρη της και τον σύζυγό της. Μοναδική της πολυτέλεια είναι το σχολείο. Οταν βρίσκει λίγο ελεύθερο χρόνο τον αφιερώνει στη μελέτη. Αν και σύμφωνα με τον δάσκαλό της είναι από τις πιο επιμελείς και έξυπνες μαθήτριες, η ίδια δεν είναι ικανοποιημένη από τις επιδόσεις της. Στο ερώτημα «γιατί;», η απάντησή της είναι αποστομωτική: «Για να μαθαίνεις γρήγορα πρέπει να μην έχεις προβλήματα. Οταν έχεις προβλήματα το μυαλό δυσκολεύεται να μάθει»…
Οι περισσότεροι συμμαθητές της εργάζονται σκληρά. Ο Τζαφάρ από την Αλβανία δουλεύει στην οικοδομή. Η Σάντρα από την Αργεντινή σʼ ένα κατάστημα ασημικών, ο Σαμουήλ απʼ το Μπουρούντι σʼ ένα εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο. «Ολοι έχουν δίψα για μάθηση», λέει ο Παντελής Παππάς. «Αλλά πρέπει πρώτα να ζήσουν και μετά να φιλοσοφήσουν. Γιʼ αυτό όταν απουσιάζουν από κάποια μαθήματα δεν είναι επειδή κάνουν κοπάνα, αλλά γιατί έχουν βρει κάποια έκτακτη εργασία. Πριν από λίγες μέρες την ώρα του μαθήματος χτύπησε το κινητό τηλέφωνο μια κοπέλας. Ηταν κάποια κυρία που χρειαζόταν βοήθεια για μια βραδινή γιορτή και έψαχνε τρία άτομα. Αμέσως, τρεις κοπέλες σηκώθηκαν και έφυγαν. Εχουμε κατανόηση. Πολύ συχνά διακόπτουμε το μάθημα και συζητάμε τα προβλήματά τους. Προσπαθούμε όσο γίνεται να βοηθάμε.»
Η μέθοδος διδασκαλίας που ακολουθείται στο δημοτικό σχολείο του «Παρνασσού» είναι αναλυτική και βασίζεται στην εφαρμογή της επικοινωνιακής μεθόδου. Οι γραμματικές και συντακτικές δομές της ελληνικής γλώσσας απλοποιούνται και οι περισσότερες λέξεις συνοδεύονται από φωτογραφίες. Η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε καμία περίπτωση δεν είναι ολοκληρωμένη. Είναι, όμως, ένα πρώτο σημαντικό βήμα. Κάθε τάξη φιλοξενεί περίπου 25 μαθητές που όταν αποφοιτήσουν θα έχουν στα χέρια τους ένα πτυχίο αναγνωρισμένο από το κράτος με απόφαση του 1955.
Δεν υπάρχουν όμως μόνο μαθήματα αλλά και εκδρομές! Κάθε χρόνο οργανώνεται και μία που συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Πέρυσι, οι μαθητές επισκέφθηκαν τα Μετέωρα και τη Λίμνη Πλαστήρα. Φέτος, το πρόγραμμα περιλαμβάνει μια εκδρομή στον Μυστρά. Ο 30χρονος Ερμής από την Αιθιοπία την περιμένει πώς και πώς. «Περάσαμε υπέροχα στα Μετέωρα», λέει. «Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι υπάρχει ένα τόσο ωραίο μέρος». Ο Ερμής είναι Ευαγγελιστής, πιστός και πολύ θρησκευόμενος. «Δύο φορές την εβδομάδα πηγαίνω στην εκκλησία και καθημερινά διαβάζω την Αγία Γραφή. Τη διαβάζω στη γλώσσα μου έχοντας δίπλα και την ελληνική μετάφραση. Ξέρετε, η μητέρα μου με ονόμασε Ερμή από την Αγία Γραφή». Αν και βρίσκεται μόλις δύο χρόνια στην Ελλάδα κάνει όνειρα και σκέφτεται να ζήσει εδώ για πάντα. «Εχω αρραβωνιαστεί και θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν εδώ. Μου αρέσουν τα Ελληνικά. Οταν δεν δουλεύω -είμαι αποθηκάριος σε μια εταιρεία- διαβάζω. Και με τα μαθήματα έχω δει μεγάλη διαφορά.»
Το μάθημα τελειώνει. Κάποιοι μαθητές τα πήγαν καλά, κάποιοι άλλοι που σηκώθηκαν στον πίνακα έκαναν λάθη στην ορθογραφία. Ολοι πήραν δουλειά για το σπίτι... Είναι 9.30 το βράδυ. Τα μαγαζιά στη Θεμιστοκλέους έχουν κλείσει, η περιοχή αρχίζει να ερημώνει. Ο Τζαφάρ φεύγει βιαστικός. «Χάρηκα που σας γνώρισα», μου λέει. «Αλλά δεν μπορώ να σας μιλήσω άλλο. Πρέπει να κοιμηθώ, έχω οικοδομή νωρίς το πρωί.»
Της νύχτας τα μαθήματα
Στη νυκτερινή σχολή του Φ. Σ. «Παρνασσού» λειτουργούν τμήματα Δημοτικού, Ξένων Γλωσσών, Πληροφορικής, βυζαντινής μουσικής και δημοτικών τραγουδιών καθώς και συμβουλευτικός σταθμός γονέων για παιδιά με προβλήματα αγωγής και εκπαίδευσης. Πλην του Δημοτικού, στα υπόλοιπα τμήματα η πλειονότητα των μαθητών είναι Ελληνες. Ως συμβολική συμμετοχή τους για την κάλυψη των τεχνικών και εκπαιδευτικών αναγκών, οι εγγραφόμενοι στα τμήματα Ξένων Γλωσσών καταβάλλουν εφάπαξ το ποσό των 240 ευρώ, κατʼ έτος, στα τμήματα Πληροφορικής 220 ευρώ, και στο Δημοτικό Σχολείο 50 ευρώ. Εφορος των Σχολών είναι ο εκπαιδευτικός Χρίστος Παπαδόπουλος. Εξαιρετικά σημαντική είναι και η δουλειά που γίνεται στα μουσικά τμήματα του Συλλόγου. Εκεί, υπεύθυνος είναι ο μουσικός Αντώνης Γιαμβριάς, ο οποίος με συστηματική δουλειά έχει καταφέρει να κάνει τον «Παρνασσό» έναν ποιοτικό πυρήνα στα μουσικά δρώμενα της Αθήνας.
Info Πληροφορίες για όλα τα μαθήματα στα τηλέφωνα: 210-38.21.507
και 210-38.04.853 (εργάσιμες μέρες, 6 - 9 μ.μ.)
Πηγή: Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Ο Μιχ. Μπλέτσας και το laptop των 100$
Ο Μιχάλης Μπλέτσας είναι ένας ακόμα επιστήμονας που διαπρέπει στο εξωτερικό, είναι επιστήμονας της πληροφορικής και εφευρέτης του Υπολογιστή των εκατό δολαρίων. Σε συνέντευξη που έδωσε στο flash 96 και τον Γ. Σταματόπουλο, απάντησε για την επιστημονική του πορεία και το δημιούργημά του, το laptop των 100 δολαρίων το οποίο θεωρεί «ένα μέσο έκφρασης και δημιουργίας για τα παιδιά».
« Δεν μπορούμε να μιλάμε για μάθηση εάν δεν έχουμε την χρήση αυτών τον εργαλείων.
Η τιμή θα πέσει και άλλο όμως όταν είχαν σα τιμή στόχο τα 100 $,και μιλήσαμε με τις ενδιαφερόμενες χώρες ζητήθηκε να δώσουμε βαρύτητα και στην ποιότητα λίγο περισσότερο , οπότε αυτή τη στιγμή, η τιμή βρίσκεται στα 180 δολάρια
Η βασική ιδέα του laptop έχει να κάνει με τη μάθηση και όχι με την πληροφορική. O Singmunt Puppert ο οποίος εστίασε την έρευνα του στο πως μαθαίνουμε τα παιδιά και είπε ότι κάθε παιδί πρέπει να έχει ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή . Ο καλύτερος τρόπος να αυξήσουμε την εκπαίδευση στην Αφρική είναι να κάνουμε το διαδίκτυο και τους φορητούς υπολογιστές διαθέσιμους . Εκεί το μεγαλύτερο βήμα ήταν όταν ο Nicholas Negreponte χρηματοδότησε την λειτουργία κάποιων σχολίων , όπου το μεγαλύτερο κόστος όμως ήταν αυτό τον laptop οπότε αποφάσισε να ασχοληθεί με την ιδέα αυτή».
Από πού ξεκίνησε ο Μιχάλης Μπλέτσας;
«Έφυγα από τη Θεσσαλονίκη στα 23 μόλις τελείωσα το τμήμα ηλεκτρολόγων μηχανικών της πολυτεχνικής σχολής. Η απόφαση να πάω στην Αμερική δεν ήταν μια καθόλου δύσκολη αλλά περίεργη απόφαση , λόγο τις έλλειψης ελκυστικών επιλογών στην Ελλάδα. Σπούδασα στο πανεπιστήμιο τις Βοστόνης.
Σχετικά με την γνωριμία μου με τον Nicholas Negreponte εγώ τον βρήκα σε ένα περιοδικό όπου με ενδιέφερε η δουλειά του».
Τι είναι το laptop των 100 δολαρίων;
«Τώρα σχετικά με το laptop οι πατέρες του είναι τέσσερις: Πρώτα ο Nicholas
Negreponte, μετά η Mary Lou Jepsen η οποία σχεδίασε την οθόνη έτσι ώστε να έχει περίπου τρεις φορές την ανάλυση ενός κανονικού laptop καταναλώνοντας 1 watt ενέργειας και να κοστίζει το ένα τρίτο.
Ο Walter Bender που ασχολείται με το λογισμικό το πιο δύσκολο κομμάτι και εγώ που έχω ασχοληθεί με την δικτύωση και τις επικοινωνίες του laptop.
Σχετικά τώρα με τα χαρακτηριστικά του laptop μπορεί να μείνει ανοιχτό 15 ώρες και όταν τελειώσουμε και με το λογισμικό του θα είναι κοντά στις 20. Επίσης,δεν έχει κινούμενα μέρη όπως ανεμιστήρα η σκληρό δίσκο οπότε αντέχει στα χτυπήματα καθώς και στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες και την υγρασία. Είναι εξαιρετικής χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, ενώ υπάρχει χειροκίνητη ενέργεια και ηλιακό panel.
Ο σκοπός είναι να κάνουν τα laptop διαθέσιμα στα παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο ώστε να καλυφθεί το αναπτυξιακό χάσμα. Συγκρίνοντας τα δικά μας παιδιά τα παιδιά που γεννιούνται στην Αμερική η την Ελβετία με τα παιδιά που γεννιούνται στη ζούγκλα τις Αφρικής .Η διαφορά είναι στις ευκαιρίες και εμείς προσπαθούμε να καλύψουμε αυτό το χάσμα. Τώρα σχετικά με το laptop το όνομα του είναι xo.
Τώρα αρχίζουμε ένα πρόγραμμα στην βόρεια Αμερική και πιστεύουμε ότι θα το εξαπλώσουμε . Το πρόγραμμα είναι ότι αγοράζοντας ένα laptop στην τιμή των δύο και εμείς στέλνουμε το άλλο στη Καμπότζη την Ρουάντα η την Αϊτή,
Στο τέλος Νοεμβρίου θα υπάρξει πολύ δημοσιότητα γιατί έχει ξεκινήσει η γραμμή παραγωγής τα πρώτα μηχανήματα θα είναι καθ οδόν προς την Ουρουγουάη.
Όσο για το πρόγραμμα αγοράζονται δύο στέλνουμε το ένα, γίνεται
γιατί σε αυτές τις χώρες δεν υπάρχει η δυνατότητα να πάρουν χρήματα από το να αγοράσουν φάρμακα , εμβόλια και τρόφιμα και να τα ρίξουν σε υπολογιστές .Ξέρετε είναι καλύτερο, από το να αγοράσουν 30 βιβλία σε ένα παιδί , να αγοράσουν 1-2 και τα υπόλοιπα να τα στείλεις ηλεκτρονικά.
Όσο για την ελληνική κυβέρνηση έχει αρχίσει μια πρωτοβουλία , εδώ στην Ελλάδα τα έξοδα στην αρχή της χρονιάς είναι όσο τα έξοδα του laptop, οπότε θα μπορούσε να μοιραστεί αυτό το laptop στα παιδιά αντί για τα βιβλία , γιατί είναι καιρός πλέον να ξεφύγουμε από αυτήν την κατάρα ενός βιβλίου , ηλεκτρονικός τρόπος διανομής είναι πλέον ο κατάλληλος και αυτό το laptop έχει σχεδιαστεί για να κάνει την ανάγνωση πιο ευχάριστη. Επίσης, η τιμή είναι πολύ χαμηλή και τα ετήσια έξοδα ενός παιδιού, για τα βιβλία πέντε χρόνων, είναι όσο η τιμή του laptop».
πηγη> Δημητρης Φαρμάκης στο flash.gr
http://tech.flash.gr//news/greece/2007/11/19/12069id/
Ο Μιχάλης Μπλέτσας είναι ένας ακόμα επιστήμονας που διαπρέπει στο εξωτερικό, είναι επιστήμονας της πληροφορικής και εφευρέτης του Υπολογιστή των εκατό δολαρίων. Σε συνέντευξη που έδωσε στο flash 96 και τον Γ. Σταματόπουλο, απάντησε για την επιστημονική του πορεία και το δημιούργημά του, το laptop των 100 δολαρίων το οποίο θεωρεί «ένα μέσο έκφρασης και δημιουργίας για τα παιδιά».
« Δεν μπορούμε να μιλάμε για μάθηση εάν δεν έχουμε την χρήση αυτών τον εργαλείων.
Η τιμή θα πέσει και άλλο όμως όταν είχαν σα τιμή στόχο τα 100 $,και μιλήσαμε με τις ενδιαφερόμενες χώρες ζητήθηκε να δώσουμε βαρύτητα και στην ποιότητα λίγο περισσότερο , οπότε αυτή τη στιγμή, η τιμή βρίσκεται στα 180 δολάρια
Η βασική ιδέα του laptop έχει να κάνει με τη μάθηση και όχι με την πληροφορική. O Singmunt Puppert ο οποίος εστίασε την έρευνα του στο πως μαθαίνουμε τα παιδιά και είπε ότι κάθε παιδί πρέπει να έχει ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή . Ο καλύτερος τρόπος να αυξήσουμε την εκπαίδευση στην Αφρική είναι να κάνουμε το διαδίκτυο και τους φορητούς υπολογιστές διαθέσιμους . Εκεί το μεγαλύτερο βήμα ήταν όταν ο Nicholas Negreponte χρηματοδότησε την λειτουργία κάποιων σχολίων , όπου το μεγαλύτερο κόστος όμως ήταν αυτό τον laptop οπότε αποφάσισε να ασχοληθεί με την ιδέα αυτή».
Από πού ξεκίνησε ο Μιχάλης Μπλέτσας;
«Έφυγα από τη Θεσσαλονίκη στα 23 μόλις τελείωσα το τμήμα ηλεκτρολόγων μηχανικών της πολυτεχνικής σχολής. Η απόφαση να πάω στην Αμερική δεν ήταν μια καθόλου δύσκολη αλλά περίεργη απόφαση , λόγο τις έλλειψης ελκυστικών επιλογών στην Ελλάδα. Σπούδασα στο πανεπιστήμιο τις Βοστόνης.
Σχετικά με την γνωριμία μου με τον Nicholas Negreponte εγώ τον βρήκα σε ένα περιοδικό όπου με ενδιέφερε η δουλειά του».
Τι είναι το laptop των 100 δολαρίων;
«Τώρα σχετικά με το laptop οι πατέρες του είναι τέσσερις: Πρώτα ο Nicholas
Negreponte, μετά η Mary Lou Jepsen η οποία σχεδίασε την οθόνη έτσι ώστε να έχει περίπου τρεις φορές την ανάλυση ενός κανονικού laptop καταναλώνοντας 1 watt ενέργειας και να κοστίζει το ένα τρίτο.
Ο Walter Bender που ασχολείται με το λογισμικό το πιο δύσκολο κομμάτι και εγώ που έχω ασχοληθεί με την δικτύωση και τις επικοινωνίες του laptop.
Σχετικά τώρα με τα χαρακτηριστικά του laptop μπορεί να μείνει ανοιχτό 15 ώρες και όταν τελειώσουμε και με το λογισμικό του θα είναι κοντά στις 20. Επίσης,δεν έχει κινούμενα μέρη όπως ανεμιστήρα η σκληρό δίσκο οπότε αντέχει στα χτυπήματα καθώς και στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες και την υγρασία. Είναι εξαιρετικής χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, ενώ υπάρχει χειροκίνητη ενέργεια και ηλιακό panel.
Ο σκοπός είναι να κάνουν τα laptop διαθέσιμα στα παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο ώστε να καλυφθεί το αναπτυξιακό χάσμα. Συγκρίνοντας τα δικά μας παιδιά τα παιδιά που γεννιούνται στην Αμερική η την Ελβετία με τα παιδιά που γεννιούνται στη ζούγκλα τις Αφρικής .Η διαφορά είναι στις ευκαιρίες και εμείς προσπαθούμε να καλύψουμε αυτό το χάσμα. Τώρα σχετικά με το laptop το όνομα του είναι xo.
Τώρα αρχίζουμε ένα πρόγραμμα στην βόρεια Αμερική και πιστεύουμε ότι θα το εξαπλώσουμε . Το πρόγραμμα είναι ότι αγοράζοντας ένα laptop στην τιμή των δύο και εμείς στέλνουμε το άλλο στη Καμπότζη την Ρουάντα η την Αϊτή,
Στο τέλος Νοεμβρίου θα υπάρξει πολύ δημοσιότητα γιατί έχει ξεκινήσει η γραμμή παραγωγής τα πρώτα μηχανήματα θα είναι καθ οδόν προς την Ουρουγουάη.
Όσο για το πρόγραμμα αγοράζονται δύο στέλνουμε το ένα, γίνεται
γιατί σε αυτές τις χώρες δεν υπάρχει η δυνατότητα να πάρουν χρήματα από το να αγοράσουν φάρμακα , εμβόλια και τρόφιμα και να τα ρίξουν σε υπολογιστές .Ξέρετε είναι καλύτερο, από το να αγοράσουν 30 βιβλία σε ένα παιδί , να αγοράσουν 1-2 και τα υπόλοιπα να τα στείλεις ηλεκτρονικά.
Όσο για την ελληνική κυβέρνηση έχει αρχίσει μια πρωτοβουλία , εδώ στην Ελλάδα τα έξοδα στην αρχή της χρονιάς είναι όσο τα έξοδα του laptop, οπότε θα μπορούσε να μοιραστεί αυτό το laptop στα παιδιά αντί για τα βιβλία , γιατί είναι καιρός πλέον να ξεφύγουμε από αυτήν την κατάρα ενός βιβλίου , ηλεκτρονικός τρόπος διανομής είναι πλέον ο κατάλληλος και αυτό το laptop έχει σχεδιαστεί για να κάνει την ανάγνωση πιο ευχάριστη. Επίσης, η τιμή είναι πολύ χαμηλή και τα ετήσια έξοδα ενός παιδιού, για τα βιβλία πέντε χρόνων, είναι όσο η τιμή του laptop».
πηγη> Δημητρης Φαρμάκης στο flash.gr
http://tech.flash.gr//news/greece/2007/11/19/12069id/