Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ακόμη να στοχάζεσθε και την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας,
καθώς γράφουν τα βιβλία της Εκκλησίας μας και λέγουν εις τον όγδοον αιώνα έχει να γένη το τέλος του κόσμου.
Μα πρωτύτερα έχει να γεννηθεί ο Αντίχριστος και να κάμει τόσα κακά εις τον κόσμον και έχει να ονομάσει του λόγου του υιόν Θεού και θέλει σταθή βασιλεύς να ορίσει τον κόσμον όλον και να κάνη θαύματα κατά φαντασίαν, δια να πλανά τους ανθρώπους να τον ομολογήσουν διά Χριστόν και όσοι τον πιστύεουν να τους τάζει τόσα αγαθά και ύστερα να τους βουλώνει εις το μέτωπον, μάλιστα οι Εβραίοι όλοι έχουν να τον πιστεύσουν.
Διά ημάς τους χριστιανούς έχει να στείλη ο Θεός τον προφήτην Ηλίαν διά να παραγγείλει και να διδάξει όσοι έχουν άγιον Βάπτισμα, την βόυλαν του Ιουσού Χριστού, να φυλάγωνται να μην πιστεύουν εκείνον τον πλάνον Αντίχριστον και εκείνα όπου τάξει είναι όλα ψεύτικα διά να τους γελάσει, να τους βουλώσει. Και καλύτερα να τυραννισθούν και να θανατωθούν παρά να τον πιστεύουν και να βουλωθούν. Αυτά και άλλα έχει να διδάξει ο προήφτης Ηλίας. Και ύστερα εκείνος ο πλάνος ακούοντας το κήρυγμα του προφήτη Ηλία έχει να λυσσάξει από τον θυμό του και να τυραννεί και να παιδεύει όσους δεν τον πιστεύουν με τα πλέον χειρότερα βασανιστήρια και καλότυχος και τρισμακάριος όποιος υπομείνη και δεν βουλωθει, εκείνος βέβαια θέλει στεγανωθει και θέλει σταθει εις τον χορόν των μαρτύρων. Και πάλιν άθλιος και ταλαίπωρος όποιος πλανεθεί και τον πιστεύσει και βουλωθεί, εκείνος έχει να καίεται πάντοτε εις την αιώνιον κόλασιν μαζί με τον πλάνον Αντίχριστον.
Αυτά λογιάζω, αδελφοί μου, σας ετρόμαξαν την καρδίαν και αληθινά φοβερά πράγματα είναι και εγώ όπου τα λέγω τρέμω και δειλιώ, μα τί να κάμω όπου έχω χρέος να σας τα φανερώσω. Λοιπόν ύστερα από αυτά τα κακά του κατηραμένου Αντιχρίστου θέλει λάμψει ο Πανάγιος σταυρός επάνω εις τον ουρανόν…
«… Καθώς εις τον καιρόν του Νώε οι άνθρωποι δεν επίστευον αλλά τον επεριγελούσαν, έως όπου ήλθεν εξάφνως η οργή του Θεού και ο κατακλυσμός και έπνιξεν όλον τον κόσμον, ομοίως και τώρα χριστιανοί μου εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Χριστού μας δεν έχουν να πιστεύσουν οι άνθρωποι καθώς και τότε δεν επίστευσαν. Το ηξεύρω και εγώ χριστιανοί μου πως με περιγελούν και λέγουν: Τώρα ήλθες εσύ παλαιοκαλόγερε, να μας ειπείς λόγια εδικά σου. Τα λόγια οπού σας λέγω δεν είναι εδικά μου, είναι λόγια του Παναγίου Πνεύματος, οι αμαρτίες είναι εδικές μου, και όποιος θέλει να πιστεύσρι, πλην είναι ο καθένας ελεύθερος και όπως θέλει να κάμει. Εγώ το χρέος μου κάμνω, την πραγματεία μου».
Αγίου Κοσμά Αιτωλού

[toula]

Η υπο­μο­νή στις δο­κι­μα­σί­ες εί­ναι ένα ασφα­λές μέσο για να ενω­θού­με με τον Θεό.
Όσο ο γογ­γυ­σμός χω­ρί­ζει από τον Θεό, τόσο η υπο­μο­νή σφυ­ρη­λα­τεί την ενό­τη­τά μας μαζί Του. Αν λοι­πόν υπο­μέ­νεις με ευ­γνω­μο­σύ­νη, όλες τις δο­κι­μα­σί­ες για χάρη Του, θα σου αν­τα­πο­δώ­σει την αιώ­νια μα­κα­ριό­τη­τα. Μέσω της θλί­ψε­ως και της υπο­μο­νής, ει­σέρ­χε­σαι στον χώρο της αλη­θι­νής γνώ­σε­ως και κα­θα­ρί­ζε­σαι από το πλή­θος των αμαρ­τιών σου. Ποιός τραυ­μα­τι­σμέ­νος θε­ρά­πευ­σε ποτέ την πλη­γή του, χω­ρίς υπο­μο­νή στον πόνο και στα θε­ρα­πευ­τι­κά μέσα του για­τρού; Ποιός μπο­ρεί ν' ακο­λου­θή­σει πίσω από τον Χρι­στό χω­ρίς να ση­κώ­σει στους ώμους, τον σταυ­ρό της υπο­μο­νής; Κα­νέ­νας! Θυ­μή­σου τα Πάθη του Κυ­ρί­ου και θα υπο­μέ­νεις αγόγ­γυ­στα τα πάν­τα.
Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

[toula]

Ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις.
Δεν λογαριάζει τι ήταν ο άνθρωπος, καλός ή κακός, ενάρετος ή αμαρτωλός, πριν επιθυμήσει τη Χάρη.
Περιμένει μόνο την εκδήλωση της επιθυμίας απ’ τον καθένα μας και μόλις αυτή εκδηλωθεί, η Χάρη αρχίζει να ενεργεί.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

[toula]

Ὅπλο κατά τοῦ διαβόλου
Ο άγιος Νεκτάριος στην κατακλείδα του σπουδαιότατου αυτού έργου, παραθέτει αποσπάσματα από τους λόγους και την εμπειρία των αγίων, που «βοούν και λένε», πώς ο Σταυρός είναι μέγα όπλο κατά του διαβόλου.
Η φήμη του Μ. Αντωνίου είχε διαδοθεί παντού. Έφθασε και στ' αυτιά μερικών φιλοσόφων ειδωλολατρών, που κορόιδευαν την πίστη μας και τον Σταυρό μας.
Οι φιλόσοφοι επισκέφθηκαν τον Μ. Αντώνιο. Τον προκαλούσαν να τους πει κάτι για τη πίστη μας (πού χλεύαζαν...).
Εκείνη την ήμερα είχαν φέρει στον Μ. Αντώνιο μερικούς δαιμονισμένους για να τους θεραπεύσει. Ο άγιος τους φέρνει μπροστά στους ειδωλολάτρες φιλοσόφους. Ελέγχει τους φιλοσόφους για την αμάθεια τους, και τους λέει προκαλώντας τους:
Ορίστε! εδώ μπροστά μας είναι άνθρωποι δαιμονισμένοι. Κάντε τους καλά με την ιδεολογία σας και με τα είδωλα σας. Μπορείτε; Άν όχι, πάψτε πια να υπερασπίζεσθε την φιλοσοφία σας, και να πολεμείτε την πίστη μας. Δείτε τη δύναμη του Σταυρού.
Ο όσιος έκανε προσευχή, «σταύρωσε» τρεις φορές τους δαιμονισμένους, τα δαιμόνια βγήκαν, και οι άνθρωποι έγιναν καλά.
Οι φιλόσοφοι θαύμασαν τον Μ. Αντώνιο. Την σοφία του, και τη δύναμή του.
Μην απορείτε γι' αυτό (τους λέει). Δεν το κάναμε εμείς, αλλ' ο Χριστός, πού εμείς πιστεύομε.
Επειδή ο Σταυρός είναι όπλο κατά του διαβόλου, και επειδή ο διάβολος τρέχει συνεχώς ανάμεσά μας σα λιοντάρι αγριεμένο, γι' αυτό οι άγιοι πατέρες μας συμβουλεύουν να είμαστε πάντοτε οπλισμένοι.
Στο βιβλίο του αγίου Νεκταρίου διαβάζομε (σελ. 36-43):
Σφράγισε (σταύρωσε) το μέτωπο σου (λέει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων). Να δουν οι δαίμονες τον σταυρό και να φύγουν μακρυά σου τρομοκρατημένοι! Κάνε τον σταυρό σου και όταν: τρως, πίνεις, κάθεσαι, ξαπλώνεις, σηκώνεσαι, ομιλείς, περπατάς, παντού και πάντοτε και για όλα (Κατήχηση ΙΕ).
Πριν αφήσεις την πόρτα του σπιτιού σου (λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) κάνε τον σταυρό σου και πες: «Αποτάσσομαι σοι σατανά, και τη πομπή σου, και τη λατρεία σου και συντάσσομαι σοι Χριστέ».
Ποτέ μη βγεις από το σπίτι σου χωρίς αυτά τα λόγια. Αυτά θα είναι για σένα ράβδος, όπλο, πύργος ακαταμάχητος. Έτσι: Όχι μόνο άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να σε βλάψουν, άλλ' ούτε κι' αυτός ο διάβολος! (εις Ανδριάντας, λόγος ΚΑ').
Απόσμασμα από το βιβλίο Ο Σταυρός,
Αγίου Νεκταρίου Μητροπολίτου Πενταπόλεως

[toula]

Ένας είναι ο Θεός και δεν υπάρχουν άλλοι θεοί εκτός από Εκείνον τον μοναδικό.
Είναι ο Ύψιστος, ο Παντοδύναμος, ο Πάνσοφος, ο Πανάγαθος Θεός. Από Αυτόν ζουν και σε Αυτόν επιστρέφουν. Είναι ο Άγιος, ο Ισχυρός και ο Αθάνατος Θεός. Στον Θεό βρίσκεται όλη η δύναμη και έξω από τη δύναμη του Θεού δεν υπάρχει άλλη.
Ο Θεός είναι η ατελεύτητη Δύναμη, η ατελεύτητη Σοφία, η ατελεύτητη Αγαθότητα. Δύναμη, Σοφία και Αγαθότητα – Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, τρία πρόσωπα αχωρίστως και αιωνίως ενωμένα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία, μέσα από τεράστια συσσωρευμένη εμπειρία, γνωρίζει ότι οι άγιοι του Θεού είναι ζωντανοί, μας βλέπουν, μας ακούν και μας βοηθούν. Μας βοηθούν και εν γνώσει μας και εν αγνοία μας.
Όταν ο Θεός θέλει να αφυπνίσει και να συνετίσει ένα λαό Του με την τιμωρία, τις περισσότερες φορές χρησιμοποιεί άπιστους και φονιάδες και όχι δίκαιους και άγιους. Δεν τιμωρεί ο Θεός τους ανθρώπους επειδή αρέσκεται στο να τιμωρεί – μακριά από αυτό – αλλά επειδή οι άνθρωποι θεωρούν την τιμωρία του Θεού σαν το μόνο αληθινό φάρμακο για την αδικία.
Δεν υπάρχει πράγμα στη γη και κάτω από τον ουρανό, το οποίο δεν έχει χρησιμοποιήσει ο Θεός για να συνετίσει, να διορθώσει και να σώσει τον άνθρωπο. Όλη η φύση είναι ένα εργαλείο στο θαυματουργό Του χέρι.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατέχει στο θησαυροφυλάκιο της μακραίωνης εμπειρίας της αναρίθμητα παραδείγματα για το πώς ο εύσπλαχνος Θεός ανταποκρίνεται θαυματουργικά σε κάθε είδος προσευχής.
Η ορθόδοξη πίστη αποτελεί το μεγαλύτερο θαύμα στην Ιστορία του ανθρωπίνου γένους. Δίχως πλούτο, δίχως εξωτερική υποστήριξη, δίχως στρατό και όπλα, διήνυσε με επιτυχία ένα μακρύ και φοβερό δρόμο. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή κάτω από τον ουρανό από το να είναι κανείς μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Μάθετε πως η στρατηγική και η τακτική του Θεού είναι διάφορη από την ανθρώπινη. Αυτό που οι άνθρωποι βλέπουν σαν συντριβή, ο Θεός το λαμβάνει ως νίκη, και εκείνο που στα μάτια των ανθρώπων είναι νίκη, για τον Θεό είναι το σούρουπο της καταστροφής… Η Εκκλησία του Χριστού ήταν νικηφόρα όχι μονάχα στην ελευθερία αλλά και υπό το κράτος της δουλείας.
Πίστη θα πει, Ελευθερία έναντι των ανθρώπων, των πραγμάτων, των δαιμόνων και του θανάτου.
Όποιος έχει τον κόσμο για ακριβό, θεωρεί φτηνό τον Θεό. Κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στα άγια των αγίων τής πίστεως αν προηγουμένως ο κόσμος δεν του γίνει αδιάφορος.
Από το βιβλίο: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Αγιοπνευματικές διδαχές για τον Θεό και τους ανθρώπους. Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη” 2017, σελ. 101, 102, 104, 105, 107, 108.

[toula]

Ας μείνουμε πιστοί στον Χριστό, ας είμαστε καυχόμενοι μόνο για τον Χριστό και για τίποτε άλλο
Οι Ορθόδοξοι πιστεύουν και ομολογούν, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο ένας και μοναδικός Μεσσίας – Σωτήρας του κόσμου, Αυτός που εξαγόρασε το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία και το αναγέννησε. Ο Υιός του Θεού που σαρκώθηκε από την Παρθένο Μαρία και το Άγιο Πνεύμα, Θεός εκ Θεού, το πλήρωμα της αληθείας, η πηγή της ζωής, ο νικητής του θανάτου, ο αίτιος της αναστάσεως, η μόνη αληθινή οδός προς τον ορθό σκοπό, ο κριτής ζώντων και νεκρών.
Η θεοσοφική άποψη ότι η αλήθεια βρίσκεται διασκορπισμένη σε όλες τις θρησκείες, φιλοσοφίες και μυστήρια, ώστε να λένε, θα πρέπει και στον Χριστιανισμό να υπάρχει κάποια δόση αλήθειας όπως και στο Ισλάμ και στον Ινδουισμό ή στον Βραχμανισμό, στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη, στις Τάντρες και Μάντρες του Θιβέτ. Αν ήταν έτσι, τότε η κιβωτός της ανθρωπότητας θα έπλεε δίχως ελπίδα μέσα στο σκοτεινό ωκεανό της ζωής, χωρίς πυξίδα και καπετάνιο.
Τότε γιατί ο Χριστός είπε αυτόν τον παράξενο λόγο: «Εγώ ειμί η αλήθεια»; (Ιω. 14:6) Δεν είπε, εγώ είμαι μέρος της αλήθειας, αλλά η αλήθεια. Και ακόμα: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου» (Ιω. 8:12). Λοιπόν, Εκείνος είναι ολόκληρη η αλήθεια και ολόκληρο το φως. Επιπλέον, κατά τον λόγο Του, Εκείνος είναι ο μόνος οδοδείκτης προς την αιώνια ζωή και ο μόνος ο οποίος γνωρίζει τον Θεό.
Ο Κύριος μάς καλεί να Τον ακολουθήσουμε. Επειδή, μόνον ξωπίσω του βαδίζοντας θα μπορέσουμε να βαστάξουμε κάτω από το βάρος το σταυρού μας. Σ’ Εκείνον θα βρούμε δύναμη, θάρρος και παρηγοριά. Εκείνος θα είναι το φως μας στο σκοτεινό μονοπάτι, η υγεία στην ασθένεια, ο φίλος στη μοναξιά, η χαρά στα βάσανα και ο πλούτος στη φτώχεια. Όταν κάποιος ασθενεί σωματικώς, αφήνουμε το φως αναμμένο ολόκληρη τη νύχτα. Έτσι και στο σκοτάδι αυτής της ζωής, μας είναι απαραίτητο το άσβεστο φως του Χριστού, που θα ελαφρύνει τους πόνους και θα διατηρήσει την ελπίδα μας μέχρι την ανατολή της ημέρας.
Τα μεμονωμένα μέλη της Εκκλησίας μπορεί να χάσουν τη μάχη, η Εκκλησία όμως δεν μπορεί να χάσει τον πόλεμο. Ο Ιούδας έπεσε μα η Εκκλησία νίκησε. Ο Άρειος και ο Μακεδόνιος απώλεσαν τις ψυχές τους στη μάχη μα η Εκκλησία κέρδισε τη νίκη. Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης εξέπεσε, η Εκκλησία κέρδισε. Οι εξισλαμισμένοι υπέκυψαν στον πειρασμό μα η Εκκλησία θριάμβευσε. Η αθεϊστική εξουσία στη Ρωσία θα κατρακυλά στις ζητωκραυγές αλλά η Εκκλησία θα θριαμβεύσει και πάλι. Αυτοκρατορίες κατέπεσαν μα η Εκκλησία παρέμεινε. Οι αιρετικοί εξαφανίστηκαν μα η Εκκλησία επέζησε. Σε μερικά μέτωπα σημειώθηκαν απώλειες μα το συνολικό μέτωπο της Εκκλησίας ποτέ δεν υπέστη τη ρήξη.
Ας μείνουμε πιστοί στον Χριστό, ας είμαστε καυχόμενοι μόνο για τον Χριστό και για τίποτε άλλο. Το ουράνιο φως θα φανερώσει τον δρόμο μας, θα μας βοηθήσει να δούμε τον σωστό δρόμο. Ας αρχίζουμε να δοξάζουμε τον Χριστό, όπως παλιά έκαναν οι πρόγονοί μας. Αν πράξουμε κατά αυτό τον τρόπο δεν θα ντροπιάσουμε τους εαυτούς μας. Ας είμαστε ευλογημένοι από τον Χριστό και ας τον δοξάζουμε. Δόξα τω Θεώ, εις τους αιώνας των αιώνων.
Από το βιβλίο: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Αγιοπνευματικές διδαχές για τον Θεό και τους ανθρώπους. Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη” 2017, σελ. , 116, 117.

[toula]

ὁ Κύριος ἔχει πάλι τὸν τρόπο του νὰ μᾶς ξυπνήσει καὶ νὰ μᾶς ἐπαναφέρει
Bλέπομε τὴν παρέμβαση τοῦ Θεοῦ συχνὴ πυκνὴ στὸ Βυζάντιο.Γιατὶ μαζὶ μὲ τοὺς ἁμαρτωλοὺς εἴχαμε πολλοὺς καὶ μεγάλους ἁγίους καὶ ἐναρέτους.
Τὰ σημειώνει αὐτὰ ὁ Θεοφάνης. Κι αὐτοὶ ἐξιλέωναν τὸν Θεὸ καὶ βαστοῦσαν λεπτὲς ἰσορροπίες στὸν βίο. Καὶ πρόσφερναν τόσο μεγάλο καλό. Γι’ αὐτὸ ἔχομε ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας. Καὶ ἐξαιρέτως ἀπὸ τὴν Παναγία Θεοτόκο Μαρία, ἡ ὁποία συχνὰ πυκνὰ ἀναφέρεται στὸν Θεοφάνη μὲ τὶς παρεμβάσεις της στὶς πιὸ δύσκολες ὧρες κι ἐκεῖ ἔδινε λύση στὸ ἀδιέξοδο κι ἔφερνε σωτηρία καὶ νίκη.
Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ βυζαντινοὶ τὴν ὑπεραγαποῦσαν τὴν Παναγία μας.
Καὶ οἱ νεοέλληνες τὸ ἴδιο. Ἐκεῖνος ποὺ τὴ βρίζει στὰ νεῦρα καὶ στὴ δυσκολία καὶ στὴν ἀπελπισία του, ὕστερα ἀπὸ λίγο τὴν ἐπικαλεῖται. Ἄντε νὰ βρεῖς ἄκρη μ’ αὐτὸ τὸ τραγελαφικὸ πράγμα.
Τί σημαίνει ὅμως; Ὑπάρχει μέσα στὴν ψυχή μας ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἀφοσίωση στὴ μάνα τοῦ Χριστοῦ καὶ στὴ μάνα τὴ δική μας. Καὶ οἱ Ἕλληνες ποὺ ἔχουν καρδίαν, εἶναι αἰσθηματικὸς λαός, ἀγαποῦν τὴ Θεοτόκο Μαρία καὶ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τὴν Ἐκκλησία. Καμιὰ φορὰ αὐτὴ ἡ ἀγάπη ἀποκοιμιέται καὶ ἔχουμε νεκροφάνεια.
Κι αὐτὸ εἶναι τὸ κακό, ἀλλὰ ὁ Κύριος ἔχει πάλι τὸν τρόπο του νὰ μᾶς ξυπνήσει καὶ νὰ μᾶς ἐπαναφέρει.
Ἡ «καλὴ» ἔγνοια, Ἀρχιμανδρίτου Ἀνανία Κουστένη
”Πειραϊκή Εκκλησία” Τεῦχος 304, Ἰούνιος 2018

[toula]

Καρτερία, υπομονή και Προσευχή!
Το νόημα τούτου του κεφαλαίου είναι το να γνωρίσουμε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου χρειαζόμαστε τη μετάνοια.
Η έννοια δε τη λέξεως “μετάνοια” όπως μάθαμε από αυτήν την πορεία των πραγμάτων, αυτήν είναι· δέηση εκτενής κάθε ώρα με προσευχή γεμάτη κατάνυξη, που μας φέρνει κοντά στον Θεό για την άφεση των παρελθόντων μας κακών και αίτηση για την προφύλαξη από τα μελλοντικά.
Γι’ αυτό ο Κύριός μας στη προσευχή που μας δίδαξε, μας δυναμώνει στην ασθένειά μας λέγοντας: “Ξυπνείστε και μείνετε άγρυπνοι και προσευχηθείτε για να μην εισέλθετε σε πειρασμό. Και προσευχηθείτε και μην αμελήσετε και να είστε πάντοτε επάγρυπνοι και να προσεύχεσθε. Ζητείτε και θα σας δοθεί, ζητείστε και θα βρείτε. Χτυπάτε και θα σας ανοίγει. Διότι όποιος αιτεί λαμβάνει και όποιος ζητεί βρίσκει και σ’ αυτόν που κτυπά θ’ ανοίγει η θύρα. Μάλιστα δε το λόγο του βεβαίωσε και μας συνέστησε να δείξουμε περισσότερο ζήλο με την παραβολή του φίλου, που επισκέφτηκε τον φίλο του τα μεσάνυκτα και ζήτησε ψωμί λέγοντας: “Αληθινά σας λέω ότι αν δεν του δώσει λόγω της φιλίας του, τουλάχιστον εξ’ αιτίας της αναίδειάς του θα σηκωθεί και θα του δώσει όλα όσα του ζητήσει”.
Τι ανέκφραστο θάρρος! Ο δοτήρας μάς διεγείρει να του ζητήσουμε για να μας δώσει τα θεία του χαρίσματα. Και επειδή γνωρίζει ακόμα ο Κύριος ότι δεν σταματά η διάθεση για παρέκκλιση πριν το θάνατο, ότι υφίσταται ο κίνδυνος της μεταστροφής και μεταπίπτουμε εύκολα από την αρετή στην κακία και ότι αυτή η φύση μας συνεργεί, μας προέτρεψε στη διαρκή δέηση και στον αγώνα…
Γι’ αυτό όχι μόνο για την προσευχή και την προφύλαξή μας πρέπει να αγωνιζόμαστε, αλλά και για την αντιμετώπιση των λεπτών και ακατάληπτων περιστατικών τα οποία πάντοτε μας συμβαίνουν και είναι εκτός της γνωστικής ικανότητας του νου μας και όμως βρισκόμαστε συνεχώς πολλές φορές εντός αυτών χωρίς να το θέλουμε. Παρ’ ότι το φρόνημά μας είναι βέβαιο και ευδοκεί προς το αγαθό, εν τούτοις η σωστική του Κυρίου μας πρόνοια μάς ρίχνει στο χώρο των πειρασμών καθώς ο μακάριος Παύλος μας λέγει: “ίνα μη υπεραίρωμαι τη υπερβολή των αποκαλύψεων, εδόθη μοι σκόλοψ τη σαρκί άγγελος σατάν ίνα με κολαφίζη”.
Λοιπόν Κύριε, γι’ αυτό χαίρομαι στις ασθένειες, στις θλίψεις, στις φυλακές, στα δεσμά, στις ανάγκες… Ο κόσμος αυτός είναι στάδιο και πεδίο αγώνων δρόμου και αυτός ο καιρός είναι καιρός πάλης. Στο χώρο της πάλης και στον καιρό του αγώνα νόμος δεν υφίσταται. Ας έχουμε τούτο στο νου μας, ότι όσο βρισκόμαστε σ’ αυτόν τον κόσμο, περιφέροντας τη σαρκική μας φύση, εάν και εώς την κορυφή των ουρανών υψωθούμε, δεν μπορούμε να φτάσουμε στην αμεριμνία απαλλασσόμενοι από κόπο και μόχθο.
Όσιος Ισαάκ ο Σύρος
Ἀπολυτίκιον – Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.
Αρετών ταις ακτίσι καταλαμπόμενος, της εν Χριστώ πολιτείας φωστήε πολύφωτος, θεοφόρε Ισαάκ ώφθης εν Πνεύματι, και κατευθύνεις ασφαλώς, σωτηρίας προς οδόν, διδάγμασι θεοπνεύστοις, τους ευφημούντας σε Πάτερ, ως του Χριστού θείον θεράποντα.

[toula]

Κάνε ότι μας λέει ο Χριστός… Συμβουλές αγίου Πορφυρίου
” Κάνε αυτά που μας λέγει ο Χριστός, και τα προβλήματά σου θα πάνε καλά “
Μία μέρα, που βρισκόμουν στο κελί του και κουβεντιάζαμε, άκουγα να ηχεί διαρκώς το τηλέφωνο, χωρίς ο Γέροντας να το σηκώνει το ακουστικό. Κάποια στιγμή όμως, μου είπε : ” Σε παρακαλώ σήκωσέ το και ρώτησε, ποιός είναι και τί θέλει ” . Ήταν μία κυρία, από κάποια πόλη της Βορείου Ελλάδος και έλεγε, πως ήταν ανάγκη να μιλήσει με το Γέροντα. Εκείνος απάντησε : ” Πες της, δεν μπορώ τώρα, έχω πολύ κόσμο που περιμένει, ας πάρει το βράδυ “.
Το διαβίβασα. Η κυρία παρεκάλεσε να πώ στο Γέροντα, ότι τον παρακαλεί πολύ να προσευχηθεί για ένα σοβαρό και επείγον οικογενειακό της πρόβλημα. Όταν το άκουσε ο Γέροντας, μου είπε να τη διαβεβαιώσω ότι προσεύχεται. Εκείνη επανέλαβε το επείγον του προβλήματος.
Τότε ο Γέροντας μου λέει : ” Δώσε μου το τηλέφωνο “. Και, ανοίγοντας τη συσκευή, έτσι που να ακούω το διάλογο, της είπε : ” Ε, βρε ευλογημένη, γιατί είσαι ανυπόμονη, αφού σου είπα ότι προσεύχομαι, νομίζεις ότι χρειάζεται να σ’ ακούω για να μάθω το πρόβλημά σου ;
Δεν είναι αυτό κι αυτό ; Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο μ’ εσένα, είναι και με τον άνδρα σου, που του συμβαίνει αυτό. Αλλά και με το πρώτο σου παιδί και με το δεύτερο, που τους συμβαίνουν αυτά κι αυτά. Δεν είναι έτσι, όπως σου τα λέω ; ” Και η κυρία έκπληκτη του απαντούσε : Έτσι είναι ακριβώς, όπως μου τα λέτε, Γέροντα. Κι ο Γέροντας : ” Ε, αφού είναι έτσι, κάνε προσευχή, κάνε αυτά που μας λέει ο Χριστός. Θα προσεύχομαι κι εγώ και μην έχεις αγωνία, τα προβλήματά σου θα πάνε καλά “.
Η κυρία δεν εύρισκε λόγια να τον ευχαριστήσει.
Ο Γέροντας, αφού της έδωσε κι άλλες συμβουλές, την ευλόγησε, έκλεισε το τηλέφωνο και στράφηκε σε μένα, που τον κοίταζα εμβρόντητος : ” Τα άκουσες ; Τί θαύμα ήταν αυτό ; Τί μεγάλο και τί καλό Θεό που έχουμε ! Εγώ εδώ, εκείνη μία άγνωστη εκεί μακριά, κι ο Θεός έδειξε καθαρά, σε μένα τον αμαρτωλό, τα προβλήματα τα δικά της, του ανδρός της, των παιδιών της. Τί μεγάλο Θεό που έχουμε ” !
[Γ 307π.]
(Ανθολόγιο Συμβουλών, εκδ. Ι. Μονή Μεταμορφώσεως, Μήλεσι, σελ.307-308)

[toula]

Κύριε, είμαι το σκεύος σου. Γέμισέ με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.
Χωρίς εσένα, είμαι κενός από κάθε αρετή ή μάλλον, γεμάτος από κάθε κακία. Κύριε, είμαι η κιβωτός σου. Μη αφήσης μέσα μου τις επιθυμίες του κόσμου, αλλά την αγάπη προς εσένα και προς την εικόνα σου, τον άνθρωπο.
(Η εν Χριστώ ζωή μου – Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης, εκδόσεις Παπαδημητρίου, σελ. 184)