Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Υπάρχουν σημεία στην Αγία Γραφή τα οποία αναρωτιέται ο αναγνώστης μήπως υποδηλώνουν κάποια απαξία της σεξουαλικής ζωής, μέχρι να φτάσει βέβαια στο κεφάλαιο εκείνο της προς Εφεσίους, όπου παραλληλίζει ο Απόστολος Παύλος τις σχέσεις του ζευγαριού με τη σχέση Χριστού και Εκκλησίας. Νομίζω ότι θα πρέπει να διαβάσουμε τις λέξεις και τις έννοιες μέσα στα συμφραζόμενα της εποχής τους. Τι θέλω να πω με αυτό;
Μοιχεία ξέρουμε τι είναι, δεν άλλαξε η έννοιά της ανά τους αιώνες. Τώρα, όταν ο Χριστός μιλάει και για τον απλό λογισμό (αν θυμάστε το λέει στην συνάφεια εκείνη που κάνει μία αντιδιαστολή ανάμεσα στον Μωσαικό νόμο και τον καινούργιο που ήρθε να φέρει ο Χριστός, το λέει και για την οργή και για άλλα πράγματα), για πρώτη φορά μας εισάγει το θέμα της εσωτερικής επιθυμίας, δηλαδή δεν είναι μόνο αν κάνουμε την πράξη. Αν ο Χριστός παρέμενε στο ίδιο επίπεδο, να μιλάει μόνο για πράξεις και να τις καταδικάζει, θα ήταν πολύ χαμηλού επιπέδου η ηθική Του. Αρχίζει και μπαίνει στο ζήτημα της επιθυμίας, γιατί από την επιθυμία γεννιώνται οι πράξεις.
Τώρα για το ζήτημα της πορνείας· εκεί έχει χυθή πολλή μελάνη, κακώς δυστυχώς, απορώ γιατί, νομίζω ότι είναι αρκετά σαφές. Η πορνεία είναι αυτό που γνωρίζουμε όλοι, η σεξουαλική πράξη επ' αμοιβή. Μια άλλη έννοια που συχνά συναντά κανείς μέσα στα εκκλησιαστικά κείμενα είναι ότι πρόκειται για την σεξουαλική εκείνη πράξη η οποία δεν έχει καμμιά σχέση με συναισθήματα, αλλά πηγάζει από την απρόσωπη έλξη και αποβλέπει σε απρόσωπη ευχαρίστηση. Γιατί αυτό είναι πορνεία; Διότι βλέπει τον άλλον ως αντικείμενο, αυτό είναι το κοινό χαρακτηριστικό, έστω και αν δεν γίνεται με χρήματα, αφού πάλι όταν γίνεται με χρήματα τον άλλον τον κάνεις αντικείμενο, τον αγοράζεις. Λοιπόν, όταν η σεξουαλική επαφή γίνεται χωρίς συναισθήματα βασισμένη στην απρόσωπη έλξη, πάλι ο άλλος μετατρέπεται σε αντικείμενο για προσωπική χρήση.
Τι γίνεται όμως; Επειδή αυτή η λέξη, πορνεία, χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές στην Καινή Διαθήκη και μετέπειτα στους Πατέρες για να δηλώσει οποιαδήποτε σεξουαλική σχέση εκτός γάμου, έχουν φτάσει ακόμη και σήμερα να χαρακτηρίζουν σχέσεις βασισμένες στην αγάπη ως πορνεία. Είναι ένα πολύ σοβαρό ερμηνευτικό λάθος.
Που μπορεί να οφείλεται αυτή η γενίκευση του νοήματος της πορνείας της εποχής εκείνης και η οποία τους παρασύρει; Κατά την γνώμη μου οφείλεται στο γεγονός ότι την εποχή εκείνη που γράφτηκαν τα εκκλησιαστικά κείμενα ήταν πάρα πολύ σπάνιο, σχεδόν αδύνατο, να μπορέσουν δύο άνθρωποι να έχουν σεξουαλική ζωή εκτός γάμου και πριν το γάμο. Τα ήθη ήταν πάρα πολύ αυστηρά, οι κοινωνίες μικρές, και ο μόνος τρόπος για να έχεις σεξουαλική ζωή εκτός γάμου ήταν η επαγγελματική πορνεία, η επί χρήμασι. Γι' αυτό τον λόγο σιγά-σιγά αυτή η έννοια επεκτάθηκε σε κάθε σχέση προ του γάμου ή ακόμη και στις μοιχευτικές σχέσεις, τις παράλληλες, μετά τον γάμο δηλαδή.
Γνωρίζουμε πολύ καλά όμως ότι μπορεί σε μία σχέση να υπάρχουν ωραία συναισθήματα, βαθιά συναισθήματα, και για κάποιους άλλους λόγους να μην έχει γίνει ο γάμος. Η ύπαρξη συναισθημάτων δεν σημαίνει ότι η σχέση αυτή εξισώνεται με τον γάμο, δεν μπορεί να εξισωθή, γιατί ακριβώς δεν έχει εκκλησιασθή ακόμη. Χρειάζεται να τύχει εκκλησιασμού, δηλαδή να ενσωματωθή στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία, έτσι ώστε το φυσικό επίπεδο των συναισθημάτων να μπορέσει να πάρει ιδιότητες πρόσθετες, πνευματικές ιδιότητες, πέρα από το φυσικό επίπεδο.
Επομένως έχουμε ένα σοβαρό έλλειμμα με την σεξουαλική ζωή πριν τον γάμο, αλλά δεν είναι πορνεία αυτό το πράγμα, έλεος! Μερικές φορές μάλιστα βρίσκεις και πιο πολλή αγάπη εκεί από ορισμένους γάμους οι οποίοι είναι συμβατικοί. Ή, να πούμε και το άλλο, ότι έχουμε ενίοτε σεξουαλική ζωή μέσα στον γάμο με σκοπό τα ανταλλάγματα ή την χρήση του άλλου. Με άλλα λόγια, μπορεί να υπάρχει σχέση πορνική μέσα στον γάμο. Τώρα, υφίσταται ένα σοβαρό ζήτημα, πνευματικό και ποιμαντικό, το γεγονός ότι η κοινωνία έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο πιά που η μεν σεξουαλική ωρίμανση γίνεται πολύ νωρίς και ο γάμος γίνεται πάρα πολύ αργά, οπότε το χάσμα διευρύνεται σε απίστευτο βαθμό.
--------------▪︎-----------▪︎------------▪︎-----------▪︎
Άνθρωπος μόνος και μπερδεμένος ψάχνει- Εκδόσεις Αρμός

π. Βασίλειος Θερμός

[toula]

Ένα όμορφο Puzzle, μια συγκλονιστική ένωση..ένα ταξίδι..Αυτή είναι η ευωδία του Γάμου.
Aυτή είναι η ομορφιά του γάμου. Δυο κομμάτια παζλ από δύο ξεχωριστές όμορφες εικόνες καλούνται να ενωθούν και να γίνουν ΈΝΑ. Να δώσουν άλλη μια όμορφη ολοκληρωμένη εικόνα.
Ο έρωτας ωριμάζει για να γίνει ένα θεμέλιο αγάπης που θα κρατήσει το οικοδόμημα που λέγεται οικογένεια.
Αυτό μόνο με την Χάρι του Θεού μπορεί να γίνει και όχι με ανθρώπινα μέσα.
Δυο ξεχωριστές προσωπικότητες καλούνται να ενωθούν. Σε ένα μέγα Μυστήριο, σε ένα μέγα θαύμα.
Το σάρκα μία , είναι μια πορεία ένα γίγνεσθαι μέσα στην κιβωτό της σωτηρίας με πηδαλιούχο τον Χριστό.
Δυο αγάπες που πάσχουν πορεύονται με δυσκολίες, πόνους και χαρές , τα υλικά από αυτές τις αγάπες προσφέρονται στον αναμορφωτή Χριστό ώστε μέσα σε εκείνο το εργαστήρι του γάμου να γίνει η θεραπεία και τα στεφάνια του Μυστηρίου να γίνουν στεφάνια αγιότητος.
Αυτό θέλει τρόπο και κόπο αλλά πάνω απ’ όλα πόθο και υπομονή ώστε η Θεία Χάρις να εργαστεί όπως χρειάζεται για να έχουμε τη μεταμόρφωση …
Ένας μόνο λόγος υπάρχει για να παντρευτώ μαζί σου στην Εκκλησία:
«Θέλω να ζήσω μαζί σου και να πάμε στον Χριστό ως συνοδοιπόροι. Δεν μπορώ μόνος σε χρειάζομαι για να φτάσω στον ουρανό μαζί σου , με όποιο κόστος. Δεν ξέρουμε πως θα γίνει αυτό, ας το αφήσουμε στον Χριστό. Εκείνος γνωρίζει καλύτερα. Να κάνουμε τον γάμο εργαστήρι αγιότητος, να ξεχάσουμε τον εαυτό μας , να παλέψουμε τα πάθη μας και να ενωθούμε με τον Χριστό με όποιον τρόπο. Να σταυρωθούμε ο ένας για τον άλλον, διαφορετικά αν θέλουμε απλά να ταιριάξουμε τα πάθη μας, τα θέλω μας και τις επιθυμίες μας σε ένα γάμο που θα λέγεται ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Α.Ε. υπάρχουν τα δημαρχεία και τα δικηγορικά γραφεία.»
Πολλοί θα παντρευτούν στην Εκκλησία αλλά δεν θα καταλήξουν όλοι οι γάμοι στη Βασιλεία των Ουρανών. . .
Καλό ταξίδι….
π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr

[toula]

Νά τί ἀξία ἔχει νά κόψουμε τά πάθη μας…

Λέει ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος:

“περισσότερο ἀπό τό νά ἀναστήσεις νεκρούς ἤ νά γυρίσεις χιλιάδες ἀνθρώπους στήν πίστη καί στήν Ἐκκλησία καί στή σωτηρία, νά τούς ἐπιστρέψεις μέ τά λόγια σου, πολύ περισσότερο ὁ Θεός θέλει νά κόψεις μιά ἀδυναμία σου, ἕναν ἐγωισμό σου, ἕνα πάθος σου. Γιατί αὐτό ἀκριβῶς θά τό δεῖ καί ὁ ἄλλος καί θά συνετιστεῖ, θά προβληματιστεῖ καί θά ἑλκυστεῖ στόν Χριστό”.

Γιατί σήμερα δέν ἑλκύουμε τούς ἀνθρώπους στήν Ἐκκλησία, στόν Χριστό;

Γιατί δέν ζοῦμε σωστά ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, πού ὑποτίθεται εἴμαστε τῆς Ἐκκλησίας. Δέν ἔχουμε αὐτή τήν εἰρήνη καί τήν ἀγάπη καί τήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ: “μάθετε ἀπ᾽ ἐμοῦ ὅτι πρᾶός εἰμι καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ καί εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν” (Ματθ. 11,29), λέει ὁ Κύριος.

Ἄν μάθουμε αὐτό τό μάθημα ἀπό τόν Χριστό, θά βροῦμε ἀνάπαυση. Καί ἄν βροῦμε ἀνάπαυση, ὁ ἄλλος ὁ ὁποῖος εἶναι μέσα στό ἄγχος, μέσα στήν ἀγωνία, μέσα στήν θλίψη, μέσα στήν κατάθλιψη, μέσα στήν ἀπελπισία, ὁ κοσμικός ἄνθρωπος, ὅταν θά δεῖ ἐμᾶς νά ἔχουμε τέτοια ἀνάπαυση καί χαρά, θά προβληματιστεῖ ἄν μή τί ἄλλο, καί θά σέ ρωτήσει:

– Πῶς εἶσαι ἔτσι;.. Γιατί εἶσαι τόσο χαρούμενος;… Τί συμβαίνει μέ σένα;.. Πές μου.. μήπως μπορῶ νά γίνω καί ἐγώ σάν ἐσένα;…

Νά τί ἀξία ἔχει νά κόψουμε τά πάθη μας, ἔ; Ἔρχεται ἡ Χάρις, ἔρχεται ἡ ἀνάπαυση τοῦ Χριστοῦ, ἔρχεται ἡ χαρά τοῦ Χριστοῦ μέσα μας, καί αὐτό ἀκτινοβολεῖ καί γύρω καί ἔρχονται καί ἄλλοι μετά.

Ἔτσι κέρδισαν οἱ πρῶτοι Χριστιανοί, πού ἦταν πολύ λίγοι, κέρδισαν σιγά – σιγά ὅλο τόν κόσμο.

Γιατί βλέπανε οἱ εἰδωλολάτρες τήν χαρά πού εἶχαν μεταξύ τους οἱ Χριστιανοί, βλέπανε τήν ἀγάπη πού εἶχαν, τήν εἰρήνη πού εἶχαν, βλέπανε πῶς ζοῦσαν, βλέπανε καί πῶς πέθαιναν. Μέ τί θάρρος στεκόντουσαν ἀπέναντι στόν θάνατο, ἀπέναντι στά θηρία. Καί ὅλα αὐτά τούς συγκλόνιζαν.

Βλέπανε νά προσεύχονται γιά τούς δημίους τους, νά ἔχουν αὐτή τήν τέλεια ἀνεξικακία. Νά θυσιάζονται ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλον. Καί αὐτό ἀκριβῶς τούς εἵλκυσε στήν Ἐκκλησία.

Σήμερα δέν τά ἔχουμε αὐτά δυστυχῶς καί γι’ αὐτό ἀπωθοῦμε τούς ἀνθρώπους καί σού λέει:

– Τί νά πάω νά κάνω στήν Ἐκκλησία;… Αὐτοί εἶναι σάν καί ἐμᾶς ἤ μπορεῖ νά εἶναι καί χειρότεροι ἀκόμα, γιατί εἶναι ὑποκριτές…

Καλή λοιπόν μετάνοια σέ ὅλους μας.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 1 – 1 – 2021)

[toula]

Ο Μακαρισμός της Θεοτόκου (π. Δημητρίου Μπόκου)

Σε κάθε γιορτή της Παναγίας διαβάζεται το Ευαγγέλιο για τις δύο αδελφές, Μάρθα και Μαρία, που φιλοξένησαν κάποτε τον Χριστό. Η Μάρθα είχε καταπιαστεί με την ετοιμασία του φαγητού, ενώ η Μαρία καθόταν και άκουε τον Χριστό. Στο παράπονο της Μάρθας για την απραξία της Μαρίας, ο Χριστός απάντησε ότι η Μαρία διάλεξε το σωστό και έκανε αυτό που ήταν πιο αναγκαίο από όλα. Άκουε τον λόγο του Θεού.

Μετά από αυτό και άλλα παρόμοια περιστατικά, μια γυναίκα από το πλήθος που άκουε τον Χριστό, μακάρισε τη μητέρα που τον κυοφόρησε στην κοιλιά της και τον θήλασε στο στήθος της, δηλαδή την Παναγία (Απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου).

Ήδη ο Γαβριήλ είναι ο πρώτος που εξυμνεί και μακαρίζει την Παναγία κατά τη στιγμή του Ευαγγελισμού. «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξίν».

Αμέσως μετά η Ελισάβετ, στον έκτο μήνα κυοφορίας του Προδρόμου, επαναλαμβάνει τα ίδια λόγια. «Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου». Είσαι μακάρια, ευτυχισμένη, γιατί πίστεψες ότι θα εκπληρωθούν όσα ειπώθηκαν για σένα από τον Κύριο.

Και η Παναγία απάντησε: Ναι, πράγματι χαίρομαι πάρα πολύ για όλα αυτά. «Ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί». Προφητεύει ότι θα είναι η πιο ευτυχισμένη γυναίκα του κόσμου και θα την καλοτυχίζουν όλες οι ανθρώπινες γενιές. Πράγμα που όντως συμβαίνει, χιλιάδες χρόνια τώρα, μια και όλοι επαναλαμβάνουμε τα λόγια της άγνωστης γυναίκας: «Μακαρία η γαστήρ η χωρήσασα Χριστόν».

Και ο Χριστός; Πώς στέκεται απέναντι στη Μητέρα του; «Υιοπρεπώς». Επί γης την έχει παντού και πάντα δίπλα του, μαζί του. Την αξιώνει να δει πρώτη από όλους την Ανάστασή του, να τον υποδεχθεί λαμπρό, αναστημένο, ένδοξο. Και τη συνδοξάζει κατά την πάνσεπτη Κοίμησή της, παραλαμβάνοντας στον ουρανό την παναγία ψυχή της «ταις αγίαις αυτού χερσί», αλλά και το «θεοδόχον σώμα» της μετά από τρεις ημέρες, αποδίδοντας πάντα «το σέβας τη εμψύχω κιβωτώ».

Μα ο Χριστός έκανε και κάτι περισσότερο ακόμα, για χάρη μας. Όταν η γυναίκα από το πλήθος μακάρισε τη Μητέρα του, ο Χριστός της είπε: Δεν έχεις άδικο. Έτσι ακριβώς είναι, όπως το λες. Αλλά κι εσύ μπορείς να είσαι εξ ίσου καλότυχη με τη Μητέρα μου. Πώς; Αν ακούς τον λόγο του Θεού και τον τηρείς. Και κάθε άνθρωπος που θα το κάνει αυτό, θα είναι μακάριος σαν τη Μητέρα μου.

Ο Χριστός συμφωνεί ότι η Μητέρα του είναι όντως καλότυχη, μακάρια. Μα όχι μόνο επειδή τον γέννησε. Αλλά επειδή άκουε τον λόγο του Θεού και τον τηρούσε πάντα προσεκτικά, «συμβάλλουσα εν τη καρδία αυτής». Είχε γεννήσει τον Χριστό στην καρδιά της, προτού τον κυοφορήσει στην κοιλιά της. Τον γέννησε κατά σάρκα, γιατί συγγένεψε μαζί του πρώτα εξόχως κατά πνεύμα.

Και όταν κάποτε η Μητέρα του και τα (νομιζόμενα ως) αδέλφια του (παιδιά του Ιωσήφ) τον αναζήτησαν, και λόγω του πλήθους δεν μπορούσαν να τον πλησιάσουν, ο Χριστός είπε το συγκλονιστικό: Για ποια μητέρα και αδέλφια μου μιλάτε; Μα εσείς όλοι που με ακούτε, είστε η μητέρα μου και τα αδέλφια μου. Κάθε άνθρωπος που κάνει το θέλημα του Θεού, είναι αδελφός μου και αδελφή μου και μητέρα μου, γιατί μου επιτρέπει να γεννηθώ στην καρδιά του.

Δεν είναι η σαρκική συγγένεια το πρώτιστο που μετράει. Στην Παναγία βέβαια συνέβη διπλό το θαυμάσιο.

Γι’ αυτό και εξαιρέτως η Παναγία είναι η μόνη που μακαρίζεται διττώς, για την απόλυτα μοναδική, κατά σάρκα και κατά πνεύμα, συγγένεια μαζί του.

[toula]

"Όταν καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας.."
Η ζωή των άλλων έχει για μένα μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο τον εαυτό μου, από την ίδια τη ζωή μου. Όταν καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας.
Η λύση ενός προβλήματος ή μιας διαμάχης δεν εξαρτάται από τις τυπικές διαδικασίες, ούτε από τον τρόπο συμπεριφοράς, αλλά από την απόφαση να υπομείνουμε το παν.
Ο καθένας μας οφείλει να έχει για τους άλλους την αγάπη της μητέρας.
Οσίου Σωφρονίου του Έσσεξ

[toula]

ΝΑ γνωρίζεις:Η ζωή του ανθρώπου είναι περισσότερον ακανθόσπαρτος παρά ανθόσπαρτος.
Γέροντα , σας παρακαλώ πολύ πείτε μου, όταν βρεθώ σε δύσκολες στιγμές, σκοτίσεως του λογισμού η μεγάλης λύπης, για να υπομείνω, να μη πάθει τίποτα το μυαλό μου,
τι προσευχή πρέπει να κάνω για να βοηθηθώ;
_Το <<Πιστεύω να λες, κόρη.
Αλλά, αργά και να το αισθάνεσαι.
Κάθε μία λέξη του να φθάνει βαθιά στην καρδιά σου, όχι τυπικά και ξηρά.
Εγώ το λέγω πολλές φορές την ημέρα 5_6 και περισσότερες.
Στο δρόμο, παντού όταν περπατώ, λέγω το <<Πιστεύω>> .
Όταν ένας λογισμός μου έλθει, το Πιστεύω λέγω και φεύγει.
Να προσέχεις να μη θιγή το πνευματικό μέρος και όλα τα άλλα περνούνε .
Σε όλους να φαίνεσαι πως δεν ξέρεις τίποτα.
Είναι πιο ασφαλισμένος ο άνθρωπος εις την αφάνειαν και την ταπείνωσην.
Κάθε φορά σου το λέγω, διότι είναι βασικό:
Ποτέ με λύπη μη δέσεις το νου σου ότι και να γίνει.
Ακόμη και σφάλμα και αμαρτία.
Σφάλματα και πτώσεις γίνονται, αλλά συγχωρούνται όταν μετανοήσει ο άνθρωπος.
Η αμετανοησία μόνον δεν συγχωρείται.
Από το βιβλίο ο Γέρων Ιερώνυμος της Αιγίνης

[toula]

Ἂς ἀποφεύγουμε ὅσους μᾶς βλάπτουν πνευματικά...
Ἂς ἀποφεύγουμε ὅσους μᾶς βλάπτουν,
ἔστω κι ἂν εἶναι φίλοι ἢ γιὰ ὁποιοδήποτε λόγο ἀπαραίτητοι...
Σὰν πρότυπα νὰ ἔχουμε αὐτοὺς ποὺ ἀσκοῦν τὴν ἀρετή.
Φίλος ἄμυαλος καὶ ἐπιπόλαιος εἶναι πηγὴ βλάβης, ἐνῷ ἡ συναναστροφὴ μὲ συνετοὺς εἶναι πηγὴ γλυκύτητας......!!
Τσακίζει τὴν καρδιὰ ἡ συντροφιὰ μὲ ἀσύνετους.
Καλύτερα νὰ κατοικήσεις μαζὶ μὲ θηρία, παρὰ μὲ ἀνθρώπους κακότροπους.
Κάθισε μαζὶ μὲ γύπες, παρὰ μὲ πλεονέκτη καὶ ἀχόρταγο....!!
Γίνε φίλος μὲ φονιά, παρὰ μὲ φιλόνικο....
Κάθισε ἀνάμεσα σὲ λεπρούς, παρὰ ἀνάμεσα σὲ ὑπερήφανους......!!
(+Άγιος Ισαάκ ό Σύρος.+)

[toula]

Παντρευόμαστε για να πάμε μαζί στον Ουρανό...
Το διαζύγιο είναι η τρανή απόδειξη ότι παντρεύτηκα τον άλλον για λάθος λόγους.
H ανικανότητα δύο ανθρώπων να αγαπηθούν, διότι πολύ απλά δεν θέλησαν να ενώσουν τις ζωές τους αλλά ο καθένας να κρατήσει σε απόσταση τον εαυτό του από τον άλλον χωρίς να γίνουν ένα. Όταν στον γάμο βασιλεύει το «εγώ» και όχι το «εμείς» τότε αυτός ο γάμος είναι καταδικασμένος να αποτύχει.
Συγκεκριμένα παντρεύτηκα τον άλλον διότι ήθελα κάτι από αυτόν και όχι τον ίδιο όπως είναι. Το αποτέλεσμα είναι αυτό το κάτι να στραβώσει οπότε δεν μπορώ πλέον να είμαστε μαζί. Αυτό συμβαίνει διότι δεν υπάρχει κοινή πορεία αλλά συναλλαγή ικανοποίησης εγωϊσμών. Πολλοί άνθρωποι θέλουν να είναι μαζί διότι ο ένας θέλει από τον άλλον να μοιραστεί ένα κομμάτι από τη ζωή του και συνήθως για λόγους ηδονής «Να περνάμε καλά!» …Όταν όμως τους πεις να γίνει ο άλλος Η ΖΩΗ ΣΟΥ τότε τρομάζουν. Τρομάζει η ευθύνη, το δόσιμο, η θυσία, διότι πρέπει κάτι να αφήσεις από τον εαυτό σου και οι περισσότεροι άνθρωποι αρνούνται να το κάνουν.
Δεν παντρεύομαι για κανέναν λόγο…ούτε για να κάνω οικογένεια, παιδιά, περιουσία, καλή ζωή. Δεν ξέρω αν θα γίνει κάτι από αυτά και ούτε πρέπει να με ενδιαφέρει.
Αλήθεια πόσα ζευγάρια δεν θα ήταν μαζί αν δεν έκαναν παιδιά, αν χρεοκοπούσαν, αν κάποιος πάθαινε κάποια αρρώστια. Παντρευόμαστε και θέλουμε «ροζ συννεφάκια» και χαρές….
Ξεχνάμε ότι η αγάπη δοκιμάζεται στον πόλεμο και στις πληγές...
Πόσοι γάμοι γίνονται για προσωπικά θέλω και επιθυμίες; Πόσε ζευγάρια παντρεύονται για τον Χριστό και την Βασιλεία των Ουρανών; Δυστυχώς δεν βλέπουμε τον άλλον ως συνοδοιπόρο σε αυτό το ταξίδι αλλά σαν ένα μέσο εκπλήρωσης επιθυμιών ..... Φοβερή δυστυχία και τραγικότητα....
Τι αγάπη έχεις στον γάμο; Αυτό θα φανεί από τις μάχες που θα δώσεις στην πορεία αυτού του ταξιδιού. Δεν έχει σημασία αν είναι νίκη ή ήττα….Αλλά η ουσία…. Κάποιοι νόμιζαν ότι η Σταύρωση του Χριστού ήταν μια ήττα ….Όμως ήταν Δόξα διότι ακολούθησε η Ανάσταση…
Μην φοβόμαστε τον πόλεμο ή τις πληγές αλλά να μιλήσουμε στον γιατρό που μπορεί να τις θεραπεύσει. Έχουμε Αρχιερέα Μέγα όπως έλεγε ο Απόστολος Παύλος οπότε δεν φοβόμαστε τίποτα.
Η Ευτυχία υπάρχει εκεί που υπάρχει ο Χριστός , εκεί που δεν υπάρχει ο Χριστός η ευτυχία απουσιάζει. Στον Εκκλησιαστικό γάμο δεν παίρνει το ζευγάρι μια «αόρατη ευλογία», αλλά έρχεται στη σχέση αυτή ένα συγκεκριμένο Πρόσωπο. Αυτή η σχέση πλέον δεν είναι μια ανταλλαγή ηδονών και ικανοποιήσεων. Δεν είναι μια πορεία για να περάσουμε καλά. Είναι ένα ταξίδι με πηδαλιούχο τον Χριστό και προορισμός η Βασιλεία των Ουρανών….
''Ευτυχία μέσα στο γάμο υπάρχει, αλλά απαιτεί μια προϋπόθεση: να έχουν αποκτήσει οι σύζυγοι πνευματική περιουσία, αγαπώντας το Χριστό και τηρώντας τις εντολές Του. Έτσι θα φτάσουν να αγαπιούνται αληθινά μεταξύ τους και να είναι ευτυχισμένοι.''
∽ Όσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης
Θα ταξιδέψουμε μαζί και με τον Χριστό μπροστά με οποιοδήποτε κόστος…. Με αρρώστιες, με οικονομικές δυσκολίες, με πολλά παιδιά, χωρίς παιδιά, σε πόλεμο, σε χαρές , σε λύπες…Θα ταξιδέψουμε μαζί …
Επιτυχημένος γάμος δεν είναι αυτός που έχει παιδιά, εγγόνια και περιουσία. Η επιτυχία του γάμου δεν έγκειται στην κοινωνιολογική καταξίωση αλλά στην πνευματική ολοκλήρωση. Επιτυχημένος γάμος είναι όταν το ζευγάρι πάλεψε για αυτή την ένωση και η πορεία του γάμου έφτασε στην Βασιλεία.
π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh. Gr

[toula]

Είς Μνημόσυνον .......
Δεκατρία έτη από τήν εκδημία τού Μακαριστού Γέροντος Ιεροθέου
Ένας από τούς Μεγαλους συγχρονους ασκητες πατερες τής Εκκλησιας έφυγε ....
ό Γερων Ιεροθεος ( Ιωαννης Νικολακης κατα κοσμο ) ό Σπηλιώτης.
Ήγούμενος στήν Λογγοβαρδα μετά τό
π. Φιλοθεο Ζερβακο, παραιτήθηκε γιά νά ασκητέψει στό Μυρίσι ( Όρος ) τής Ναξου σέ μία σπηλιά ( στούς τοίχους τής σπηλιάς ήταν κολλημένα κεράκια πού τού φώτιζαν τά βράδια μαζί μέ τό φώς τής Σελήνης )
κοντά σέ ένα ρυάκι από όπου έπαιρνε νερό . Τόν γνώρισα πρίν πολλά χρόνια ...
Πλήρης χαρισμάτων , ασκητής καί Μέγας νηστευτής έκανε ξηροφαγία μέ παξιμάδια ελιές καί φρούτα καί έτρωγε λίγο λάδι μόνο τή Κυριακη , είχε Ένορατικό Προορατικό καί Διορατικό χάρισμα .
Ασθενής μέ καρκίνο τού πνεύμονα από τό 1987 ( διαγνωσμένος μέ βιοψία !!!!!!) χωρίς καμμία θεραπεία παρά μόνο τήν βαριά άσκηση καί τή Θεία Χάρη .
Σέ μία επίσκεψη μου στήν όμορφη Νάξο
ό Σεβασμιώτατος Άγιος Παροναξίας
κκ Καλλίνικος ( τόν ευχαριστώ μέ όλη μου τή καρδια ) μέ προέτρεψε νά γνωρίσω τόν Γέροντα .
Στήν ερώτηση μου πού θά τόν βρώ
μού απήντησε, ρωτήστε καθώς θά επιστρέφετε στήν Ιερά Μονή Φανερωμένης . Περνώντας από τήν Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης μετά τό χωριό Γαλήνη , μπήκα στήν Ιερά Μονή .... βρισκόταν τότε εκεί ένας Άγιογράφος πού επιδιορθωνε κάποιες Άγιογραφίες .... τόν ρωτάω
"πού μπορώ νά βρώ τόν π Ιεροθεο τό Σπηλιώτη ;;;"
στρέφεται εκείνος πρός τά εμένα καί μού λέει αφοπλιστικά .
" Είστε ό π. Ιωάννης ό γιατρός "
"ναί τού απαντώ πώς τό γνωριζετε ; !!!!!"
καί συνεχίζει πρός μεγαλύτερη έκπληξη μου λέγοντας
" χθές κατέβηκε ό Γέροντας Ιερόθεος από τό Άσκητήριο του να λειτουργηθει και να κοινωνησει, φευγοντας μου λεει .
Αυριο θα ελθουν το μεσημερι μια παρεα 4 ατομων .
Ο ενας ειναι ο π Ιωαννης ο γιατρος, θα με αναζητησει .
Πες του σε παρακαλω τον περιμενω με χαρα, να ανεβει πανω στο βουνο κ θα τον βρω .
Την επομενη ημερα ξεκινησαμε με το αυτοκινητο την αναβαση στο πουθενα .... ειχε βγει οταν φτασαμε κ μας περιμενε !!!!!! Ηταν 10 η ωρα το πρωι ... μας φιλοξενησε στη σπηλια του κ μειναμε μεχρι τις 6μμ δεν με αφηνε να φυγω ...!!! Απο τοτε αρχισε μια πνευματικη φιλια κ επικοινωνια μεχρι την μεταβαση του στην πρωτευουσα για λογους βαθεως γηρατος στο σπιτι μιας πνευματικης του θυγατερας στους Αγιους Αναργυρους.
Τον ευχαριστω για τις συμβουλες του κ την αγαπη του. Τον ευχαριστω για την πνευματικη του καθοδηγηση σε κομβικα σημεια της Ιατρικης μου κ Ιερατικης διακονιας και τον παρακαλω να δεεται για τις ψυχες μας στο υπερουρανιο θυσιαστηριο οπου θα εχει εισελθει μετα των Αγγελων κ των Αγιων.
Νά έχουμε όλοι τήν ευχή του και την ευχη του στη Πατριδα μας που τοσο αγαπουσε.
ΥΓ το θερος του 2013 που τον ειχα επισκεφθει μου λεει χαριτολογωντας με το χιουμορ που εχουν οι Αγιοι ανθρωποι " ξερεις π Ιωαννη μου, ενας γεροντας ( .... μαλλον ο εαυτος του μιας κ οταν αναφεροταν στον εαυτο του μιλαγε σε 3ο προσωπο ) μου ειπε θά ζήσω αλλά 13χρονια ,
σκεψου τί αμαρτωλος πού ειμαι ,
... θά βαρεθώ γιά τά καλά τό από δώ γιά νά μή θέλω νά ξαναγυρίσω ....
Κοιμήθηκε πρόσφατα θέρος τού 2013 ...
13 χρόνια ακριβως !!!!
Π. Ιωαννης Κουκάκης Ογκολόγος
Από Niko Lakis .

[toula]

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Ο Θεός είναι Αγάπη.
«Ο μένων εν τη αγάπη, εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ», βροντοφωνεί ο απόστολος της αγάπης, Ιωάννης ο Ευαγγελιστής.
Αγάπη:
Το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Το φάρμακο που γιατρεύει όλες τις αρρώστιες της ψυχής και του σώματος.
Ένας άγιος έλεγε:
«Κύριε, κάνε με να βοηθήσω κι οχι να με βοηθήσουν.
Κάνε με να αγαπήσω, κι οχι να με αγαπήσουν.
Κάνε με να κατανοήσω κι οχι να με κατανοήσουν».
Η αγάπη, όπως την δίδαξε ο Κύριος, όχι παραποιημένη απο τους ανθρώπους, είναι έκφραση της θυσίας.
Είναι της καρδιάς καρπός και της προαιρέσεως προσφορά.
Η αγάπη δεν φαίνεται απο το τί δίνεις αλλά απο το πώς το δίνεις.
Αγάπη δεν είναι το άπλωμα του χεριού, αλλα το δόσιμο της καρδιάς.
Άν ξέρεις ο ίδιος να μοιράζεσαι, τότε ξέρεις να αγαπάς, «ιλαρόν γάρ δότην αγαπά ο Θεός» λέγει ο Παύλος.
Ο Θεός αγαπά τον ελεήμονα, που δίνει με προθυμία και χαρούμενο πρόσωπο αλλα και με ελεύθερη γνώμη.
Ελεημοσύνη που προσφέρεται «εκ λύπης ή εξ ανάγκης» είναι απαράδεκτη και απόβλητη.
Η ρίζα της ελεημοσύνης βρίσκεται στην καρδιά.
Γέρων Εφραίμ ο Αριζονιτης.